เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 435 ข้าด้อยกว่าข้ากระนั้นรึ
กระบี่จวินจินเหอและผิงหนานเทียนจวินติดตามบัณฑิตผมสองข้างแซมขาวผู้นั้นอย่างกระชั้นชิด ข้ามผ่านระลอกคลื่นระลอกแล้วระลอกเล่า ก้าวเข้าสู่โลกใบแล้วใบเล่า เพียงแต่พวกเขามิได้หยุดพักในโลกเหล่านั้น
กระบี่จวินจินเหอปรายตามองผิงหนานเทียนจวินคราหนึ่ง มิมีเจตนาจะลงมือต่อสู้อีก
ในใจของเขาเปี่ยมด้วยความเปล่าเปลี่ยวรันทด ตัวเขาแต่เดิมเป็นเซียนจวินแห่งแดนเซียน ไม่ว่าจะการล้อมปราบเป่ยอินต้าตี้หรือการสะกดข่มแดนเซียนผีดิบ ล้วนเป็นการปฏิบัติตามคำสั่ง เป็นหน้าที่ความรับผิดชอบที่มิอาจไม่กระทำ
ทว่า หากแม้กระทั่งแดนเซียนยังมิใช่สิ่งที่เรียกว่าแดนเซียน แล้วไฉนตนจึงต้องเชื่อฟังคำสั่งของสิ่งที่เรียกว่าวังเซียนด้วยเล่า?
เขารู้สึกประหนึ่งอุดมการณ์และจิตวิญญาณได้พังทลายสลายกลายเป็นภาพลวงตาไปในฉับพลัน
สิ่งที่ในอดีตเขาเคยคิดว่าเป็นสายธรรมอันเที่ยงแท้ มิคาดว่าแท้จริงแล้วกลับมิใช่ความถูกต้องชอบธรรมเลย
ศิลาหลักเขตแห่งแดนตี้เซียน นำความสะเทือนใจมาสู่ผิงหนานเทียนจวินยิ่งกว่า
เขาพลีชีพเพื่อแดนเซียน หลงนึกว่าตนเองตายอย่างยิ่งใหญ่สูงส่ง หลังความตายกลับมิได้รับความยุติธรรม จึงบังเกิดความเคียดแค้นชิงชังท่วมท้นฟ้า ทว่ายามนี้เขากลับพบว่าตนเองคล้ายจะตายผิดไปเสียแล้ว แดนเซียนมิได้เป็นดั่งที่เขาคิดไว้เลยแม้แต่น้อย
คนทั้งสองเลอะเลือนมึนงง ไม่รู้เลยว่าบัณฑิตนามว่าสวี่จิ้งผู้นี้จะมุ่งหน้าไปที่ใด และไม่รู้ว่าเหตุใดตนจึงต้องติดตามเขาไป รู้เพียงแต่ต้องก้าวตามฝีเท้าของเขาไปเท่านั้น