เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 434 ทะเลสวรรค์ ศิลาหลักเขต
พุทธบุตรจี้เจวี๋ยติดตามสวี่อิ้งอย่างกระชั้นชิด มิกล้าผ่อนคลายความระมัดระวังอีก รำพึงในใจว่า "เมื่อครู่อาตมาเพียงผ่อนคลายไปครู่เดียว เกือบจะปล่อยจอมมารผู้คิดทำลายล้างโลกออกมาเสียแล้ว!"
เมื่อครู่สวี่อิ้งเกือบจะถูกมหาคำสาปของตี้จวินครอบงำสติปัญญา ทว่าเมื่อได้พุทธธรรมของเขาช่วยสงเคราะห์ ยามนี้จึงสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว กิริยาวาจาล้วนเหมาะสมถูกต้องอย่างยิ่ง
——ต้องขอบคุณคุณงามความดีในการอบรมสั่งสอนหลายปีของหยวนชี
สวี่อิ้งพำนักฝึกกระบี่อยู่ที่สวีเจียผิง ไม่กี่วันถัดมา ก็สำเร็จเม็ดยาทองคำแห่งวิถีกระบี่ หลอมสร้างลูกกลอนกระบี่ได้ ผ่านไปอีกสองสามวัน ก็สำเร็จจิตกระบี่กระจ่างแจ้งโปร่งใส
เขาจดจ่อแน่วแน่ พยายามจะทะลวงสู่หยวนเสินแห่งวิถีกระบี่
หลังจากสำเร็จหยวนเสินแห่งวิถีกระบี่แล้ว เขาก็จะสามารถลองทำลายมหาคำสาปของตี้จวินดูได้
บนท้องฟ้า ทะเลโกลาหลนั้นยิ่งมายิ่งขยับเข้าใกล้อิ๋งโจว แม้เกาะอิ๋งโจวจะกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก ทว่าเมื่อเทียบกับทะเลโกลาหลอันเวิ้งว้างไร้ขอบเขตแล้ว ก็ยังคงเล็กกระจ้อยร่อยเกินไป
ยามที่อิ๋งโจวลอยมุ่งหน้าสู่ทะเลโกลาหล แม้แต่พุทธบุตรจี้เจวี๋ยเองก็ยังอกสั่นขวัญผวา รู้สึกประหนึ่งแมงเม่าบินเข้ากองไฟ
"กระบี่จวินจินเหอ เจ้าช่างวิญญาณหลอนไม่ยอมไปผุดไปเกิดจริงๆ!"