เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 433 หลักสำคัญเก้าประการแห่งกระบี่จวิน
ตี้จวินหวนกลับมาตรวจดูศาลเทพ เห็นเพียงในศาลเทพหลงเหลืออักขระเพียงหกคำ และในศาลเทพอีกแห่งหนึ่งก็เหลืออยู่เพียงห้าคำเท่านั้น
ผนึกยี่สิบสี่อักขระ บัดนี้ถูกทำลายไปเกินกว่าครึ่งแล้ว!
ในเวลานี้ อักขระเซียนเต๋าทั้งหกคำ เสื่อมทราม วายชนม์ อำมหิต โศกตรม ดุร้าย ทารุณ ก็ประหนึ่งกำลังสั่นไหวเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางพายุฝน พร้อมจะดับมอดลงได้ทุกเมื่อ เห็นได้ชัดว่าเจ้าโจรชั่วสวี่อิ้งยังคงไม่ยอมแพ้ พยายามจะทำลายอักขระเซียนเต๋าทั้งหกตัวนี้!
ตี้จวินจิตใจตึงเครียด ไต่ถามศิษย์เอกเจียงจงฝู่ "อวี้หูเจินเหรินคนของหยวนจวินตายแล้วหรือไม่? มันกลับมายังแดนเซียนหรือยัง?"
เจียงจงฝู่กล่าว "คราวก่อนกงจื่ออวี้ชวนไล่ล่าสังหารมัน ทว่ามันหลบหนีไปได้ สมควรยังมิได้กลับมายังแดนเซียนขอรับ ตี้จวิน ต้องการให้ศิษย์ออกโรงไปสังหารมันหรือไม่ขอรับ?"
สีหน้าตี้จวินแปรเปลี่ยนเคร่งขรึม ส่ายหน้าพลางกล่าว "สวี่อิ้งไม่รู้ว่าใช้วิธีการใด ทำลายอักขระเซียนเต๋าเหล่านี้ของข้า ตบะมรรคาของมันยิ่งมายิ่งลึกล้ำ ข้าบั่นทอนปณิธาน ทำลายจิตใจของมัน จำต้องเพิ่มคำว่า 'ตัณหา' เข้าไปท่ามกลางอักขระเซียนเต๋าเหล่านี้ ความชั่วช้าทั้งปวงตัณหาเป็นเอก ขอเพียงมันลุ่มหลงมัวเมาในตัณหาราคี ชาตินี้ทั้งชาติของมันก็เป็นอันจบสิ้น เท่าที่ข้ารู้มา อวี้หูเจินเหรินค่อนข้างมักมากในกามารมณ์ สมควรศึกษาศาสตร์ด้านนี้อย่างเชี่ยวชาญ..."
เจียงจงฝู่สีหน้าพิลึกพิลั่น มิกล้าเอ่ยวาจา