เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 427 เชิญเทพนั้นง่าย ส่งเทพนั้นยาก
การที่สวีอิ้งเข้าสู่สภาวะแห่งการผสานมรรคาในครานี้ ได้ฉวยโอกาสหยั่งรู้มหาเต๋าฟ้าดินแห่งแดนเสวียนหวง ผสานเข้ากับมหาเต๋า ได้รับความล้ำลึกพิสดารแห่งแดนเสวียนหวง ด้วยเหตุนี้จึงสามารถบำเพ็ญโพรงสวรรค์แดนเซียนแห่งที่ห้าได้สำเร็จ
ทันทีที่โพรงสวรรค์แดนเซียนแห่งนี้ปรากฏ ก็เสริมสร้างจิตหยั่งรู้ของตนให้กล้าแกร่ง ทำให้จิตหยั่งรู้ของเขากว้างใหญ่ไพศาล ยกระดับขึ้นหลายสิบเท่าตัว!
นายของเฉียนฮ่วนเจินเหรินอาศัยโอกาสนี้ช่วงชิงวาสนาแห่งแดนเสวียนหวงของเขา เพื่อมิให้เขาบำเพ็ญโพรงสวรรค์แดนเซียนแห่งนี้สำเร็จ ทว่าเขากลับกระโดดเข้าสู่จานหยกคืนสู่มรรคา กำเนิดใหม่ดั่งหงส์เพลิงชุบกาย ในที่สุดก็ทำลายการคำนวณเทพของอีกฝ่ายลงได้ บำเพ็ญโพรงสวรรค์แดนเซียนแห่งนี้จนสำเร็จลุล่วง!
มิเพียงเท่านั้น เขายังตรวจพบว่ายามตนผสานมรรคาในแดนเสวียนหวง คล้ายผสานเข้ากับชี่แห่งการรังสรรค์อย่างเลือนราง
เขาราวกับได้รับสิทธิ์ในการควบคุมจานหยกคืนสู่มรรคามาส่วนหนึ่ง!
นี่คือจุดที่ทำให้สวีอิ้งไม่เข้าใจมากที่สุด
เขาไม่ได้พยายามหลอมสร้างจานหยกคืนสู่มรรคา ทั้งมิได้ทดลองครอบงำชี่แห่งการรังสรรค์ เขาเพียงแค่ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ ทดลองใช้จิตวิญญาณจริงแท้มิมลายสิ้นสัมผัสชี่แห่งการรังสรรค์ กลมกลืนกับแสงสว่างผสานเข้ากับละอองธุลี อยู่ร่วมกับมันเท่านั้น
ทว่า เขากลับรู้สึกว่าในจานหยกคืนสู่มรรคานี้มีตราประทับส่วนหนึ่งของตนเองอยู่จริงๆ