เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 ความดี คือบาปทัณฑ์
“ตี้จวิน?”
หัวใจของสวีอิ้งเต้นระทึก “หรือว่าจะเป็นตี้จวินแห่งแดนเซียนผู้นั้น? หากเป็นตี้จวินแห่งแดนเซียนผู้นั้น ไฉนจึงจำข้าไม่ได้เล่า?”
หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นส่ำ หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นผุดพรายเป็นเม็ดละเอียด
ยามเผชิญหน้ากับตี้จวิน เขาย่อมไม่มีโอกาสชนะแม้แต่น้อย อักขระผนึกสิบหกตัวอักษรของตี้จวิน จนบัดนี้เขายังมิอาจทำลายลงได้อย่างสมบูรณ์ และอักขระผนึกอีกแปดตัวอักษรของตี้จวิน เขาก็ยังมิอาจคลี่คลายได้เช่นกัน
หากตี้จวินผู้นี้คือตี้จวินแห่งแดนเซียนผู้นั้นจริงๆ เช่นนั้นแม้กระทั่งโอกาสที่จะหลบหนี เขาก็คงไม่มีเลยด้วยซ้ำ!
ทว่า ตี้จวินจะมาปรากฏตัวในแดนล่างได้อย่างไรกัน?
หรือว่า ตี้จวินผู้นี้ จะเป็นเพียงความคิดชั่วร้ายที่ตี้จวินฟันสะบั้นทิ้งออกมา?
เขาเหลือบมองฮวาชั่วอิ่งแวบหนึ่ง ฮวาชั่วอิ่งยามเผชิญหน้ากับตี้จวินกลับไม่มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ย่อมต้องล่วงรู้เกี่ยวกับตี้จวิน กระทั่งแดนเซียนและตัวตนระดับจุนที่ตี้จวินเอ่ยถึงมานานแล้วเป็นแน่
“หรือว่า ในไวย์ซวีจะมีแดนเซียนดำรงอยู่จริงๆ?”