เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 418 คลื่นยักษ์เทวมาร
กงจื่อหนิงชิงทอดถอนใจ “ยามมีชีวิตเที่ยงธรรมซื่อตรง ครั้นตายไปกลับเน่าเปื่อยเสื่อมทราม ไม่อาจรักษาสัจจะมั่นคงได้ตั้งแต่ต้นจนจบ ช่างน่าเวทนาและน่าทอดถอนใจจริงๆ”
อู่เจวี๋ยเซียนหวังและเซียนหวังลำดับที่เก้าต่างพยักหน้าติดต่อกัน คล้ายมีความสะเทือนใจอยู่ไม่น้อย
เซียนหวังลำดับที่เก้ากล่าว “กระบี่จวินจินเหอจึงต้องไปสะกดข่มพวกเขาไว้ เพื่อมิให้ซากศพเซียนเหล่านี้ก่อกบฏสร้างความวุ่นวาย นำภัยพิบัติมาสู่ชาวโลก”
กงจื่อหนิงชิงยิ้มกล่าว “แดนเซียนเพื่อปกป้องประชาราษฎร์ในหมื่นภพ ช่างทุ่มเทแรงกายแรงใจยิ่งนัก กระบี่จวินจินเหอก็มีความชอบอันเหน็ดเหนื่อยยิ่งใหญ่ สองท่านเซียนหวัง การที่ข้าเข้าสู่ไวย์ซวีในครานี้ยังมีอีกเป้าหมายหนึ่ง นั่นคือการตามหากระบี่จวินจินเหอท่านนี้”
เซียนหวังลำดับที่เก้าและอู่เจวี๋ยเซียนหวังต่างประหลาดใจ ทว่ากลับไม่แสดงออกทางสีหน้า คิดในใจว่า “กงจื่อหนิงชิงไปตามหากระบี่จวินจินเหอ? หรือว่าจะเป็นบัญชาจากเบื้องบน? เบื้องบนคิดจะแต่งตั้งใช้งานกระบี่จวินจินเหออีกคราหรือไร?”
ในใจของพวกเขามีความไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง
กระบี่จวินจินเหอเพียงแค่สะกดข่มแดนเซียนภูตผีซากศพ มิได้ทำสิ่งใดเลยแม้แต่น้อย ทว่าพวกเขาสองคนกลับต้องทำงานสกปรกและยากลำบากทุกอย่าง ครานี้เบื้องบนกลับเจาะจงให้ความสำคัญแก่กระบี่จวินจินเหอ ย่อมทำให้พวกเขาไม่ยินยอมพร้อมใจ