เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 สายสัมพันธ์ครอบครัว
ฮวาชั่วอิ่งเคยกล่าวไว้ว่า เซียนหากต้องการรักษาความบริสุทธิ์แห่งมรรคาของตนให้คงอยู่ จำต้องหลอมขับความคิดฟุ้งซ่านของตนออกมา ความคิดฟุ้งซ่านย่อมส่งผลกระทบต่อตบะพลังและความก้าวหน้าของขอบเขต เป็นสิ่งที่เซียนจำเป็นต้องหลอมสลัดทิ้งไป
เช่นนั้นความคิดฟุ้งซ่านแท้จริงแล้วคือสิ่งใดกันแน่?
เดิมทีสวีอิ้งคิดว่าความคิดฟุ้งซ่านคือความคิดชั่วร้าย ทว่าบัดนี้ในที่สุดเขาก็กระจ่างแจ้ง
ความคิดชั่วร้ายสำหรับเซียนย่อมเป็นบาปทัณฑ์แน่นอน ทว่าความคิดเมตตาย่อมเป็นบาปทัณฑ์เช่นเดียวกัน
ความดีจะทำให้เซียนตัดสินใจผิดพลาดมากมายหลายประการ จะทำให้พวกเขาบังเกิดจิตเวทนา จิตสงสาร และสภาพเช่นนี้ย่อมง่ายดายยิ่งที่จะทำให้พวกเขาตกเป็นเบี้ยล่างผู้อื่นในกระบวนการแก่งแย่งแข่งขัน กระทั่งอาจถูกคู่ต่อสู้ฉวยจังหวะทำลายล้างจนสิ้นซาก
เพื่อรุดหน้าสู่ขอบเขตที่สูงส่งยิ่งขึ้น เพื่อก้าวล้ำหน้าผู้อื่นหนึ่งก้าวในการแก่งแย่งช่วงชิงบนแดนเซียน พวกเขาจำต้องรักษาความบริสุทธิ์แห่งจิตมรรคาของตนไว้ ไม่ว่าความดีหรือความชั่ว ล้วนต้องฟันตัดออกไปทั้งสิ้น!
เช่นนั้นเทวมารแท้จริงแล้วเป็นฝ่ายดีหรือฝ่ายชั่วเล่า?
พลันนั้น ในสมองของสวีอิ้งวาบประโยคหนึ่งขึ้นมา จึงกล่าวออกไปโดยมิต้องยั้งคิด “ไร้ดีไร้ชั่วคือธาตุแท้แห่งใจ มีดีมีชั่วคือการไหวของเจตจำนง เซียนแห่งแดนเซียนตัดฟันความดีความชั่วของตนออกไปเพื่อรักษาจิตมรรคาให้บริสุทธิ์ ทว่ายามเจตจำนงของพวกเขาขับเคลื่อน ความดีความชั่วก็บังเกิดขึ้นมาใหม่อีกครา แล้วจะนับเป็นเจินเหรินได้อย่างไร?”