เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 416 โฉมหน้าที่แท้จริงของไวย์ซวี
สวีอิ้งมองดูหานเจ๋อคังและนักพรตหั่วหลง สงสัยกล่าว “เซียนโบราณในอดีตยอมสละชีพเพื่อสะกดข่มศัตรู ยังสะกดข่มไม่อยู่ หากเปลี่ยนเป็นพวกเขาสองคน จะสะกดข่มอยู่ได้อย่างไร?”
เขาแสดงความกังขาอย่างยิ่ง
ท่าทางของนักพรตหั่วหลงและหานเจ๋อคัง ดูอย่างไรก็ไม่ค่อยน่าไว้วางใจเท่าใดนัก
ที่ไกลตา ยังมีเจ็ดเซียนเผิงไหลที่กำลังตื่นเต้นดีใจกระโดดโลดเต้น เห็นได้ชัดว่าได้รับมรดกสืบทอดที่มิธรรมดาเช่นกัน
ทว่าเท่าที่สวีอิ้งรู้ เจ็ดเซียนเผิงไหลยิ่งไม่น่าไว้วางใจกว่าเดิมเสียอีก!
หญิงทรงกล่าวว่า “หากไม่สืบทอด ยิ่งสะกดข่มไม่อยู่ หากสืบทอดแล้ว ก็ยังมีโอกาสสักเศษเสี้ยว อีกทั้งในอดีตยามที่เซียนโบราณสะกดข่มศัตรูเหล่านั้น มรรคาฟ้าดินร่วงโรยเสื่อมสลาย พลังฝีมือจึงด้อยกว่าในอดีตมากนัก บัดนี้มรรคาฟ้าดินอาจมีความเป็นไปได้ที่จะฟื้นคืน หากพวกเขาบำเพ็ญเพียรต่อไป ก็ไม่แน่ว่าจะสะกดข่มตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นมิได้”
สวีอิ้งนึกถึงสิ่งที่ตนได้เห็น ณ สุสานเซียนแห่งแม่น้ำสวรรค์ จากกลิ่นอายที่ระเบิดออกจากสุสานเซียน ตัวตนที่ถูกสะกดข่มไว้ต้องมิธรรมดาอย่างแน่นอน
ทว่าการที่แม่น้ำสวรรค์ปรากฏขึ้นสู่โลกอีกครา ศาลบรรพชนก็มีความแตกต่างไปจากเดิมอย่างมาก เริ่มมีเค้าลางแห่งการฟื้นฟู หากเสี่ยวเทียนจุนทำตามแผนการค้ำจุนฟ้าสำเร็จ บางทีอาจนำพาการฟื้นฟูสู่ศาลบรรพชนได้อย่างแท้จริง!
ถึงเวลานั้น เซียนแห่งเผิงไหลทุกคนอาจมีวาสนาชะตาชีวิตอันมิธรรมดาก็เป็นได้