เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 413 จิ้วขู่เทียนจุน
ทะเลปรโลกโบราณ ระหว่างเขาควายขนาดยักษ์ทั้งสองข้าง เทวานุภาพกำลังพลุกพล่านม้วนตลบ นั่นคือไอธูปควันกราบไหว้ของผู้คนก่อนหน้ายุคหมื่นภพพันแดน ที่สะสมมานานไม่รู้กี่หมื่นปี ซ้ำยังล้ำลึกและหนักแน่นยิ่งกว่าเทวานุภาพของพวกเป่ยตี้เสียอีก
สีหน้าของซูจิ่งเหยียนพลันเปลี่ยนไปอย่างยิ่ง เทวานุภาพระดับนี้ เทียบเคียงได้กับซีหวังหมู่แห่งเทือกเขาคุนหลุนแล้ว
หากมีเพียงตนเดียวยังพอทำเนา ทว่าประเด็นสำคัญคือโผล่ออกมาพร้อมกันถึงสิบตน นี่จึงนับว่าน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
“ไม่ว่าตนใด ข้าก็ล้วนมิใช่คู่ต่อสู้อย่างสิ้นเชิง!”
มันตัดสินใจอย่างเด็ดขาด นำเหล่าเซียนทะยานร่างขึ้นสู่เวหาในทันที โผบินมุ่งหน้าสู่แดนเซียน
พวกมันคือสายตรงแห่งสวรรค์เซียน การลงมาสู่โลกเบื้องล่างในครานี้ได้รับบัญชาจากเทียนจุน ขอบเขตพลังตบะยังคงอยู่ การจะหวนคืนสู่เบื้องบนย่อมมิใช่เรื่องยุ่งยาก เพียงแค่บินขึ้นสู่แดนเซียนตามช่องเปิดบนท้องฟ้าก็เป็นพอ
ทว่าหกวังฟ้าหลัวเฟิงได้รับความเสียหายอย่างหนักหนาสาหัส มีหรือที่หกมหาฝู่จวินจะยอมปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป?
จักรพรรดิเป่ยอินนำเหล่าฝู่จวินเข้าประหัตประหารอย่างไม่คิดชีวิต ขัดขวางเหล่าเซียนแห่งว่านเสินเหลยซือไว้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเซียนหวังซูจิ่งเหยียน ยิ่งถูกจักรพรรดิเป่ยอินและฝู่จวินเซิงชี่เหนี่ยวรั้งไว้ จนมิอาจบินขึ้นสู่แดนเซียนได้
ซูจิ่งเหยียนทั้งตระหนกทั้งโกรธเกรี้ยว ขับเคลื่อนกระบี่จินเหอ ลงมือสังหารพวกมันอย่างไม่ปรานีติดต่อกัน