เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 412 สิบมหาเสินตี้
สวีอิ้งบินลัดเลาะอยู่ระหว่างเขาควายขนาดยักษ์ โผบินขึ้นสู่เบื้องบนตลอดเส้นทาง ในใจประหลาดใจยิ่งนัก “ตัวข้าในชาติภพแรกเคยมาเยือนที่นี่งั้นหรือ? เจ้าของเขาควายคู่นี้คือผู้ใดกัน? รูปร่างช่างมหึมาเหลือเกิน”
ด้วยความเร็วของเขา การเดินทางวันละสิบล้านลี้ย่อมมิใช่เรื่องยาก ทว่าหากคิดจะบินจากด้านล่างของเขาควายขึ้นไปจนถึงด้านบนสุด เกรงว่าคงต้องใช้เวลาหลายวัน
แดนปรโลกในยุคโบราณกาลแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก ทว่ายิ่งกว้างใหญ่เพียงใด เจ้าของเขาควายคู่นั้นก็เกรงว่าจะยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเพียงนั้น
สวีอิ้งไม่อาจจินตนาการได้เลยจริงๆ ว่า ร่างกายของเจ้าของเขาควายจะมหึมาถึงเพียงไหน!
“คราวก่อนที่ข้ามาที่นี่ ข้าทำความเข้าใจหอคอยสิบสองชั้นที่ตำแหน่งใดกันแน่?”
สวีอิ้งบินวนรอบเขาควาย ค้นหาไปตลอดเส้นทาง ทว่ากลับยังคงหาตำแหน่งไม่พบ
ห้ามหาฝู่จวินถูกเขานำพาเข้ามาในแดนปรโลกยุคโบราณกาลแห่งนี้ ฝู่จวินเซิงชี่อดมิได้ที่จะหัวเราะกล่าวว่า “สถานที่แห่งนี้กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ เจ้าค้นหาพันปีหมื่นปีก็ไม่แน่ว่าจะหาพบ สู้จากไปเสียแต่ตอนนี้จะมิดีกว่าหรือ”
ฝู่จวินซือจิ้นหัวเราะกล่าว “ถูกต้องๆ ว่านเสินเหลยซือตามมาถึงหน้าประตูแล้ว ตอนนี้พวกเราไปหาพี่ใหญ่ แล้วจากไปด้วยกัน สามารถสลัดว่านเสินเหลยซือให้หลุดได้ พวกมันย่อมไม่คุ้นเคยกับภูมิประเทศของที่นี่เท่าพวกเราหรอก”
สวีอิ้งเอ่ยถาม “ในเมื่อพวกท่านทั้งห้าคุ้นเคยกับภูมิประเทศของที่นี่ เช่นนั้นรู้หรือไม่ว่าหอคอยสิบสองชั้นอยู่ที่ใด?”