เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 406 บันทึกสยบมารเผ่าปีศาจ
จินปู๋อี๋คว้าจับหยวนชีและระฆังใหญ่บินอยู่นานสองวัน ในที่สุดก็มาถึงสถานที่ตั้งของดวงอาทิตย์ มันเป็นอีกาสุริยันวัยกลางคนค่อนไปทางชรา บินมาถึงที่นี่จึงย่อมมีความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าอยู่บ้าง
“เอ๊ะ ข้ามาที่นี่เพื่อทำสิ่งใดกันนะ?” จินปู๋อี๋เอ่ยอย่างงงงวย
หยวนชีและระฆังใหญ่ได้ยินคำพูดนี้ ก็รู้ว่าซวยแล้ว รีบเอ่ยขึ้นทันที “ท่านปู่จิน! ท่านปู่จิน! มองตรงนี้ มองตรงนี้! พวกเราตั้งใจจะเข้าไปในวังสุริยัน เพื่อตรวจสอบเรื่องผีหลอก...”
จินปู๋อี๋ก้มลงมอง เห็นเพียงกรงเล็บข้างหนึ่งของตนคว้าจับอสรพิษหยวนที่มีเรือนร่างใหญ่โตไว้ ส่วนอีกกรงเล็บหนึ่งคว้าจับระฆังใหญ่ที่โตจนผิดหูผิดตาไว้ใบหนึ่ง พลันตาสว่างขึ้นมาทันที แย้มยิ้มกล่าว “ข้างซ้ายคือหนอน ข้างขวาคือหม้อใบใหญ่ ข้างหน้าคือเตาไฟยักษ์อย่างดวงอาทิตย์... ใช่แล้ว ข้ามาที่นี่เพื่อต้มแกงนี่เอง!”
หยวนชีได้ยินดังนั้น วิญญาณแทบหลุดลอยสูงสามจั้งด้วยความตกใจกลัว รีบร้องตะโกนลั่น “ท่านปู่จิน! สหาย! สหายไงล่ะ!”
จินปู๋อี๋พ่นแสงสีทองสายหนึ่งออกมา พ่นใส่ระฆังใหญ่จนหมุนคว้างติ้วๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตั้งตระหง่านอยู่เหนือเปลวเพลิงดวงอาทิตย์ เพียงไม่นานก็เผาผนังระฆังจนแดงก่ำ
มันคว้าตัวหยวนชีขึ้นมา เตรียมจะโยนลงไปใน ‘หม้อ’ พึมพำกับตัวเอง “ตักน้ำแมกม่าแม่เหล็กดั้งเดิมจากดวงอาทิตย์มาเพิ่มอีกสักหน่อย น้ำแกงเดิมเคี่ยวเนื้อเดิม”
หยวนชีร้องตะโกนลั่น “ท่านปู่จิน สมุดเล่มเล็ก! รีบดูสมุดเล่มเล็กของเจ้าเร็วเข้า!”
“ยังมีตำราอาหารด้วยหรือ?” จินปู๋อี๋ตะลึงงัน