เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 405 ต้นไม้มรรคา
กระแสน้ำขึ้นน้ำลงสามภพ ผู้คนจำนวนมากต่างจับจ้องโอกาสนี้
และก่อนหน้านี้ จะผิดพลาดมิได้เป็นอันขาด
“สวีอิ้ง ข้าจะยอมอดทนกับเจ้าไปก่อนสักครา”
ลมหายใจของตี้จวินค่อยๆ สงบลง เอ่ยเสียงแผ่วเบา “สี่หมื่นกว่าปีก่อน ข้าค้นพบว่าในเขาเสวียนตูอวี้จิงแห่งศาลาวั่งเซียง มีมรรคาฟ้าดินในยุคโบราณกาลฟื้นคืนชีพ จึงทิ้งดาบหมิงจื่อโยวไว้เพื่อสะกด ข้าใช้สมบัตินี้ตัดมรรคาฟ้าดินที่นั่นให้ขาดสะบั้น เวลาล่วงเลยมาสี่หมื่นกว่าปี คาดหวังว่าการไปเยือนของไป๋อวี้ชวนในครานี้ จะได้รับผลงานกุศลชิ้นนี้ นึกไม่ถึงว่าจะต้องมาพบเจอกับเจ้า”
สายตาของเขาล้ำลึก มองไปยังห้วงกาลอวกาศในโลกเบื้องล่าง
แดนเซียน เป็นโลกที่สูงส่งยิ่งกว่า ทว่าบัดนี้แดนเซียนกำลังขยับเข้าใกล้โลกมนุษย์
ทั่วหล้าหมื่นภพในโลกมนุษย์รวมตัวเข้าด้วยกัน ประหนึ่งลอยเคว้งคว้างอยู่บนผิวมหาสมุทร ท้องฟ้าราตรีระยิบระยับ ประหนึ่งน้ำทะเล
“สี่หมื่นแปดพันปีก่อน เป็นเจ้าที่ปลุกมรรคาฟ้าดินในเขาเสวียนตูอวี้จิงให้ตื่นขึ้นมา ใช่หรือไม่?”
ตี้จวินรำพึงในใจ “บัดนี้เจ้าหวนคืนมาอีกครา ทำลายแผนการของข้าบนเขาอวี้จิง หรือว่าเจ้าฟื้นฟูความทรงจำในวันวานแล้ว?”