เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 401 ไปเยี่ยมเยียนสหายเก่า
อีกาสุริยันตัวนั้นย่อมเป็นจินปู๋อี๋ หลังจากนักพรตอวี้หูจุติลงสู่บึงหวินเมิ่ง มันก็ออกจากบึงหวินเมิ่ง มุ่งหน้ามายังเขาจิ่วอี๋เช่นกัน นักพรตอวี้หูมาถึงจิ่วอี๋ก่อนมันก้าวหนึ่ง มันตามหลังมา ได้ยินว่านักพรตอวี้หูจะลอบสังหารสวีอิ้ง โทสะก็พลันพวยพุ่งขึ้นสู่หัวใจ ไม่พูดพร่ำทำเพลงชักดาบฟันสะบั้นทันที
หากมิใช่นักพรตอวี้หูหลบหนีได้รวดเร็ว เกรงว่าคงถูกมันฟันจนกลายเป็นเนื้อบดไปแล้ว
เจ้านกชราตัวนี้เห็นนักพรตอวี้หูกระโจนเข้าสู่ความว่างเปล่า หายวับไป จึงค่อยเก็บดาบ บินขึ้นสู่เขาจิ่วอี๋ ร่อนลงเบื้องหน้าสวีอิ้ง เอ่ยด้วยความปลาบปลื้ม “นายน้อยกลับมาแล้ว!” กล่าวจบ สองตาหลั่งเพลิง ทำท่าจะปาดน้ำตา
สวีอิ้งเองก็ทั้งประหลาดใจและดีใจ รีบปลอบโยนมัน แย้มยิ้มกล่าว “จินปู๋อี๋ ข้ากลับมาครานี้ ก็ตั้งใจจะไปหาเจ้าในดวงอาทิตย์ นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะออกมาแล้ว”
จินปู๋อี๋กล่าว “ข้ากลัวว่าจะกลายเป็นภาระฉุดรั้งเจ้าอีก ช่วงนี้จึงขยันหมั่นเพียรฝึกฝนไม่หยุดหย่อน จนกระทั่งรู้สึกว่าความจำดีขึ้นบ้างแล้ว จึงรีบมาตามหาเจ้า พวกเขาคือใครกัน?”
มันมองไปยังหยวนชี คนบ้าอาฝู และคนอื่นๆ ด้วยความสนใจใคร่รู้ รอคอยให้สวีอิ้งแนะนำ
หยวนชีช่วยระฆังใหญ่ออกมาจากกาน้ำเต้าหยกแล้ว ได้ยินคำพูดนั้นพลันมีความรู้สึกไม่ค่อยดีขึ้นมา
สวีอิ้งลังเลครู่หนึ่ง กล่าวว่า “เขาคือหยวนชี ท่านนี้คือคนบ้าอาฝู แล้วก็นางคือเฟิ่งเซียนเอ๋อร์ ยังมีระฆังใหญ่อีก เจ้าลืมไปแล้วหรือ?”