เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 388 คุณชายสวีแห่งอวี้ซวี
"ถิ่นบรรพบุรุษเผ่าปีศาจหรือ หลิงซืออี้ คุณชายสวีแห่งอวี้ซวีเกรงว่าจะไม่อาจร่วมทางไปถิ่นบรรพบุรุษเผ่าปีศาจกับเจ้าได้หรอกกระมัง"
สุ้มเสียงหนึ่งดังแว่วมาจากที่ไกล มองไปแต่ไกล เห็นเพียงปราณสีม่วงลอยละล่องมาอย่างเชื่องช้า ทอดยาวนับหมื่นลี้ ใต้ปราณสีม่วง เรือลำหนึ่งพายเอื่อยเข้ามา ราวกับแล่นอยู่ท่ามกลางดาราจักร เรือลำน้อยแหวกว่ายดวงดารา ดาริกาทั้งหลายพากันแตกกระจายออก ประหนึ่งดวงดาวจักรพรรดิเสด็จประพาส
"การไปคราวนี้ของคุณชายสวี ย่อมต้องไปยังถิ่นบรรพบุรุษจื่อเวยของข้า"
ที่หัวเรือลำน้อยลำนั้น เด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองท่วงท่างามสง่า สูงศักดิ์เหลือจะกล่าว โค้งกายคารวะพลางกล่าว "หนานจื่อเหยียนแห่งถิ่นบรรพบุรุษจื่อเวย น้อมรับราชโองการจักรพรรดิ เชิญคุณชายสวีเดินทางไปเยือนถิ่นบรรพบุรุษในฐานะแขกผู้มีเกียรติ"
สวีอิ้งยังมิทันได้เอ่ยปาก จู่ๆ เสียงหัวเราะยาวพลันดังแว่วมาอีกสายหนึ่ง "ถิ่นบรรพบุรุษจื่อเวยมิได้เป็นที่ประทับของมหาจักรพรรดิอีกต่อไปแล้ว ยังจะวางมาดถึงเพียงนี้อยู่อีกหรือ หยวนเต้าเหรินแห่งถิ่นบรรพบุรุษซ่างชิง มาขอกราบเรียนเชิญคุณชายสวีแห่งอวี้ซวีให้เกียรติไปเยือน!"
หนึ่งชราหนึ่งเยาว์เดินเข้ามา มิได้มีนิมิตปราณสีม่วงลอยละล่องมาอย่างแช่มช้าอันใด ดูเรียบง่ายธรรมดายิ่ง ผู้เฒ่าผู้นั้นยิ้มพลางกล่าว "หากคุณชายสวีจะไปถิ่นบรรพบุรุษ สมควรไปถิ่นบรรพบุรุษซ่างชิงของข้า พวกเจ้าล้วนต้องต่อแถวอยู่ด้านหลัง"
สตรีชุดแดงหลิงซืออี้กล่าว "สำนักเต๋าซ่างชิง สูงส่งกว่าผู้อื่นกระนั้นหรือ"