เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384 ไม่เคยรักษาคำพูดมาแต่ไหนแต่ไร
"เสวียนคงในกาลก่อนขุดพบพระพุทธโบราณที่มีชีวิตองค์หนึ่งรึ?"
สวีอิ้งชะงักงัน กล่าวว่า "เจ้าหมายความว่า เสวียนคงขุดพบพระพุทธองค์หนึ่งในวัดต้าเหลยอิน จนเป็นเหตุให้มหาเต๋าแห่งฟ้าดินแปรปรวนครั้งใหญ่ แปดเปื้อนมหาพิภพไท่สื่อทั้งปวงอย่างนั้นหรือ?"
พระพุทธองค์นี้ มิแข็งแกร่งเกินไปหน่อยหรือ!
จื่อซีพลันประสานสองมือขึ้นเป็นมุทรา ตวาดก้อง "ฮง!"
จิตใจของสวีอิ้งถึงกับถูกเขาสั่นคลอนได้ ชั่วขณะที่ลมปราณของสวีอิ้งสั่นไหว พลังอำนาจของจื่อซีก็พุ่งทะยานขึ้นจากพื้น ชั่วพริบตาก็ยกระดับสู่ขอบเขตที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งยวด พลังปราณต้นกำเนิด จิตญาณ กายเนื้อ หยวนเสิน หยินหยาง และพลังใจ ล้วนบรรลุถึงระดับที่คนทั่วไปยากจะจินตนาการได้!
ด้านหลังของเขาผุดวงรัศมีหกสายขึ้นมา ถึงกับตั้งตนประจันหน้าทัดเทียมกับสวีอิ้งได้ ยิ้มพลางกล่าวว่า "ท่านอาจารย์ของข้าพยายามจะหลอมสลายพระพุทธโบราณ จนนำไปสู่มหันตภัยการรุกรานของแดนมารเมื่อสี่หมื่นกว่าปีก่อน ทว่าก็ช่วยสร้างชื่อเสียงเกียรติภูมิอันไร้ผู้เทียมทานให้แก่ท่านอาจารย์เช่นกัน"
"โอม!"
ท่วงท่ามุทราของเขาแปรเปลี่ยนอีกครา ผสานขึ้นเป็นมุทราอีกชนิดหนึ่ง พร้อมด้วยเสียงแห่งสรวงสวรรค์ที่ก้องกังวาน พลังอำนาจกลับทะยานสูงขึ้นอีกระลอก ตรงกันข้ามกลับกดข่มพลังอำนาจของสวีอิ้งลงไป!
สิ่งที่เขาใช้นั้นคือวิชาอันเที่ยงธรรมในหมู่วิชานัว ที่ชาวอมตะแห่งคุนหลุนตกทอดมา สง่างามเปิดเผย ไร้ซึ่งรอยด่างพร้อยและช่องโหว่ใดๆ