เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 357 นักพรตอู่หลิ่ว
"เพราะเว้าแหว่ง จึงกลับไร้จุดอ่อน เพราะสมบูรณ์แบบ จึงกลับกลายเป็นมีจุดอ่อน"
เสี่ยวเทียนจุนมีสีหน้าครุ่นคิด ทอดสายตามองไปยังกระบี่หักจูเซียน
ยามนี้ราชรถกิเลนกำลังแล่นผ่านข้างกระบี่หัก แม้จะอยู่ห่างจากกระบี่มหึมาเล่มนั้นหลายสิบลี้ แต่ไออำมหิตสะท้านภพก็ทำให้กิเลนหมึกคู่นั้นยากจะทนรับไหว ไม่กล้าเข้าใกล้ไปมากกว่านี้อีกแล้ว
เจตนากระบี่ของกระบี่หักจูเซียนทรงพลังเกินไป ในรัศมีพันลี้โดยรอบ พลังชีวิตดับสูญสิ้น ไร้ร่องรอยของสิ่งมีชีวิตใดๆ แม้แต่ต้นหญ้าสักต้นก็ไม่อาจเจริญเติบโตได้
เสี่ยวเทียนจุนทอดสายตามองรอยหักของกระบี่หักจูเซียน ในใจเกิดความรู้แจ้งบางประการ "สาเหตุที่กระบี่จูเซียนหัก ณ ตำแหน่งนั้น บ่งบอกว่าตรงนั้นคือจุดอ่อน ดังนั้นด้ามจับจึงถูกคนทุบทำลายจนแหลกละเอียด เหลือเพียงกระบี่หัก ส่วนท่อนที่เหลืออยู่แข็งแกร่งยากจะทำลาย จึงสามารถคงอยู่รอดมาได้จนถึงทุกวันนี้"
สวีอิ้งพยายามจะเติมเต็มกระบี่จูเซียน กลับทำให้อภิญญาของตนมีจุดอ่อน กระบี่หักจูเซียนฟันทำลายทัศนะเต๋าในแดนแปลงเร้นลับของเขา ก็เพื่อชี้ให้เห็นจุดอ่อนในอภิญญากระบี่ราบความไม่ราบรื่นของเขานั่นเอง
เช่นนั้นแล้ว การที่กระบี่จูเซียนเชื่อมโยงสายสัมพันธ์กับสวีอิ้ง แท้จริงแล้วเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายกันแน่?