เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356 วิถีกระบี่ไร้เทียมทาน จูเซียน!
"เสวียนหยาจื่อมีน้ำใจกว้างขวาง ชวนให้เลื่อมใสยิ่งนัก"
สวีอิ้งมองส่งเสวียนหยาจื่อจากไปไกล แล้วเดินเที่ยวชมภายในสำนักปี้โยวต่อไป โดยไม่รู้ตัวก็เดินมาถึงหน้าผาหินแห่งหนึ่ง บรรดาศิษย์สำนักปี้โยวจำนวนมากกำลังยืนพินิจหยั่งรู้อยู่ใต้ผาหิน คาดว่าคงกำลังฝึกปรือวิชาอยู่
สวีอิ้งเดินผ่านไปด้านข้าง จู่ๆ ศิษย์สำนักปี้โยวสวมชุดเหลืองผู้หนึ่งก็ร้องตะโกนขึ้นมาว่า "ข้าหยั่งรู้วิชากระบี่ของมหาเซียนต้าหลัวได้แล้ว!"
"ซ่า!"
ศิษย์สำนักปี้โยวเหล่านั้นต่างรีบลุกพรวดพราด ถอยหนีออกห่างจากเขาไปไกลลิบ
ศิษย์ชุดเหลืองผู้นั้นยิ้มพลางกล่าวว่า "พวกเจ้าทำอะไรกัน? ข้าหยั่งรู้วิชากระบี่บนผาหินได้แล้วจริงๆ นะ!"
"ซูหย่วน เจ้าจงยืนนิ่งๆ อย่าขยับไปไหน และอย่าได้โคจรกระบี่เป็นอันขาด"
ศิษย์ผู้สุขุมเปี่ยมประสบการณ์ท่านหนึ่งยกมือขึ้น ขณะค่อยๆ เดินเข้าใกล้อย่างระมัดระวัง ก็กล่าวปลอบประโลมเขาว่า "เจ้าอย่าได้คิดอะไรทั้งสิ้น ยืนอยู่ตรงนี้แหละ ศิษย์น้องหก เจ้าจงรีบไปเชิญอาจารย์มาเร็วเข้า!"
ศิษย์คนหนึ่งรีบวิ่งรุดหน้าไปทันที