เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358 เหล่ามิตรสหายในชาติแรก
เขาพลันได้สติรู้แจ้งขึ้นมา
วัดแห่งนี้มิได้กราบไหว้รูปปั้นเทพหน้าตาดุดันน่าสะพรึงกลัวตนนั้น หากแต่กราบไหว้นักพรตอู่หลิ่วผู้นี้นี่เอง
บรรดาผู้คนที่เดินทางมายังวัดอันต่ำต้อยไร้ชื่อเสียงแห่งนี้เพื่อจุดธูปไหว้ ธูปเทียนของพวกเขาแปรสภาพเป็นขี้เถ้า ถูกนักพรตอู่หลิ่วปัดกวาด นำไปกองไว้ที่ด้านหลังวัด วันเวลาผันผ่านเนิ่นนาน จึงได้กลายเป็นภูเขาลูกใหญ่โตถึงเพียงนี้!
และบรรดาผู้คนที่เดินทางมาจุดธูปไหว้เหล่านั้น ไม่มีผู้ใดคาดคิดเลยว่า พวกเขาเดินทางมากราบไหว้ขอพรจากเทพ ทว่าแท้จริงแล้วเทพองค์นั้นอยู่เคียงข้างพวกเขานี่เอง ก็คือนักพรตกวาดลานวัดผู้ต่ำต้อยในวัดนั่นเอง!
สวีอิ้งทอดสายตามองไปยังยอดเขา ขี้เถ้าธูปทับถมกลายเป็นภูเขา พลังแห่งธูปเทียนย่อมต้องมหาศาลหนักแน่นอย่างยิ่งยวด พลังความแข็งแกร่งของเขา ย่อมยากที่จะจินตนาการได้!
"เด็กหนุ่มที่บุกเข้าไปในหมู่บ้านที่เขาเล่าเมื่อครู่ แท้จริงแล้วก็คือตัวข้าสินะ? หมู่บ้านในปากของเขา แท้จริงแล้วก็คือจู่ถิง เขาน่าจะเป็นคนที่รู้จักกับข้าในชาติแรก"
นักพรตอู่หลิ่วผู้นี้เล่าเรื่องนั้นให้เขาฟัง คาดว่าคงเป็นผู้ที่เคยติดตามเขาในอดีต เพราะเคยมีความหวัง จึงยิ่งผิดหวัง ดังนั้นจึงหมดสิ้นกำลังใจ เร้นกายอยู่ที่นี่
"แต่ว่า ข้าจำไม่ได้แล้วว่าในอดีตข้าเคยทำสิ่งใดลงไปบ้าง" สวีอิ้งเอ่ยเสียงแผ่วเบากับต้นหลิวข้างกาย
เขาจำไม่ได้แล้ว