เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331 ตาปลาปนไข่มุก
ทันใดนั้น เบื้องหน้าพลันมีคลื่นอิทธิฤทธิ์อันรุนแรงส่งทอดมา ทุกคนต่างตึงเครียดขึ้นมาทันที หูจั๋วจวินรีบกดเสียงต่ำ "เงียบเสียง! มีผู้บำเพ็ญฝ่ายมารนอกรีต!"
สวีอิ้งเผยสีหน้าประหลาดใจ คลื่นพลังสายนี้รุนแรงยิ่งนัก เห็นได้ชัดว่าผู้ฝึกชี่ที่กำลังประมือกันมีพลังฝีมือกล้าแข็ง เกรงว่าคงเป็นยอดฝีมือจากทั่วหล้าหมื่นพิภพ!
"คนที่ลงมือมีสามคน ใช้ออกด้วยเวทเซียน หรือว่าจะเป็นผู้ฝึกชี่จากพิภพอื่นที่ครอบครองวิชาสืบทอดวิถีเซียน? วิชาสืบทอดนี้ร้ายกาจยิ่งนัก!"
เขาเพิ่งคิดมาถึงตรงนี้ ผู้ฝึกชี่เผ่ามารคนหนึ่งก็รีบเร่งความเร็ว มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่คลื่นอิทธิฤทธิ์ส่งทอดมา พลางกล่าวเสียงต่ำว่า "พวกเจ้าไปก่อน ข้าจะไปช่วยคน!"
ผู้ฝึกชี่เผ่ามารคนอื่นๆ ลังเลชั่วครู่ ก็พากันตามไปเช่นกัน กล่าวว่า "ผู้บำเพ็ญฝ่ายมารนอกรีตผู้นั้นแข็งแกร่งยิ่ง ลำพังเจ้าคนเดียวรับมือไม่ไหวหรอก รอพวกเราด้วย!"
พวกเขารุดหน้าจากไปอย่างรวดเร็ว ข้างกายของสวีอิ้งและหูจั๋วจวินจึงเหลือคนเพียงสี่คนเท่านั้น
หูจั๋วจวินลังเลเล็กน้อย มองดูสวีอิ้งและอีกสี่คนที่เหลือ กล่าวว่า "พวกเจ้าเดินไปตามทิศทางนี้อีกครึ่งวัน ก็จะถึงอารามเจินอู่ ที่นั่นสามารถแวะพักได้ มีสองขุนพลเทพเต่างูคอยเฝ้าพิทักษ์ ผู้บำเพ็ญฝ่ายมารนอกรีตไม่กล้าเฉียดกรายเข้าไป พวกเจ้ารอพวกเราอยู่ที่นั่นนะ"
ร่างของนางวูบไหว วิ่งตามไปเช่นกัน