เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 เซียนหวังลำดับเก้า
สวีอิ่งกล่าวอย่างกระตือรือร้น "ท่านอาจารย์ราชาคุกเชือดของข้า ไปร่วมงานเลี้ยงที่แดนเทพ ไม่อยู่บ้าน หากน้องน่าหลันมีธุระอันใด ข้าสามารถช่วยจัดการแทนได้"
เขาเพิ่งพูดถึงตรงนี้ ทันใดนั้นในทะเลก็ส่งเสียงบุ๋งๆ หัวขนาดเท่าภูเขาลูกย่อมๆ ของเทพมารหลายแขนราชาคุกเชือดก็ลอยขึ้นมา หงายหน้ามองฟ้า เบิกตากว้าง ตายตาไม่หลับ
น่าหลันตูเด็กหนุ่มในชุดหรูหรากะพริบตาปริบๆ มองดูหัวขนาดใหญ่หัวนั้น แล้วมองดูสวีอิ่ง
สวีอิ่งสีหน้าไม่เปลี่ยน สีหน้าเปี่ยมด้วยความอ่อนโยนเป็นมิตร ยิ้มกล่าว "ท่านอาจารย์ราชาคุกเชือดของข้าฝึกวิชาจนธาตุไฟแตกซ่าน จึงตัดหัวของตนเองออกมารับความตายแทนตน ร่างจริงมิได้เป็นอันใด ตบะของท่านผู้เฒ่าแข็งแกร่งเกรียงไกรไร้เทียมทาน ต่อให้หัวหลุดไปหนึ่งหัว ไม่ช้าก็งอกกลับคืนมาได้อย่างรวดเร็ว"
ทันใดนั้น น้ำทะเลก็ม้วนตลบ ชิ้นส่วนแขนขาที่ขาดเป็นท่อนๆ ของราชาคุกเชือดก็ลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ จากนั้นร่างศพอันมหึมาของเทพมารตนนี้ก็ลอยขึ้นมาตาม
น่าหลันตูเด็กหนุ่มในชุดหรูหราสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที ค่อยๆ ถอยร่นไปด้านหลังอย่างเงียบเชียบ
สวีอิ่งทอดถอนใจ สีหน้ายังคงอ่อนโยนเป็นมิตรกล่าวว่า "หากข้าบอกว่า ท่านอาจารย์ราชาคุกเชือดของข้ากำลังฝึกมหาเวทสลายร่างมารฟ้า เจ้าคงไม่เชื่อใช่หรือไม่?"