เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 แขกผู้มาเยือนจากเว่ยซวี
"เทพมารตนนั้นยังคงเฝ้ารออยู่ที่นี่อยู่อีกหรือ?"
สวีอิ่งประหลาดใจ ย้อนนึกถึงเรื่องราวในอดีตเมื่อสี่พันกว่าปีก่อน
ในตอนนั้นเขากับสวีฝูรวมถึงยอดฝีมือชั้นยอดของสามพันสำนักเดินทางมาถึงที่นี่ ก็เผชิญกับกาลอวกาศอันสับสนวุ่นวายเช่นกัน ยามนั้นเรือนสำเภาของพวกเขาแล่นมาถึงที่นี่ ทุกคนก็พบว่าไร้ซึ่งวิถีสวรรค์ เต๋าธรรมอภิญญาทั้งหมดล้วนสิ้นอานุภาพ มีเพียงสวีอิ่งที่ระลึกถึงอภิญญาของนายท่านอิ่งในชาติแรกได้ จึงยังคงมีอานุภาพอยู่
ในยามนั้น พวกเขาเผชิญหน้ากับเทพมาร จิตเต๋าของแต่ละคนปั่นป่วนว้าวุ่น เข่นฆ่าประหัตประหารกันเอง
ตบะของสวีอิ่งในตอนนั้นต่ำต้อย แม้จะกุมอภิญญาส่วนหนึ่งของนายท่านอิ่งไว้ได้ ทว่าก็ยากจะต่อกรกับเทพมารตนนี้ สวีฝูจึงเจรจาต่อรองเงื่อนไขกับเทพมาร ให้คำมั่นสัญญาว่าขอเพียงปล่อยพวกเขาเดินทางผ่านไป พวกเขาก็จะนำเขาเซียนฟางจ้างกลับมาถวายแด่เทพมาร
ในตอนนั้น สวีฝูนำเด็กชายหญิงบริสุทธิ์ร่วมร้อยกว่าคนที่ร่วมเดินทางมาด้วยเป็นตัวประกัน โยนให้แก่เทพมารตนนี้ เมื่อตามหาเขาเซียนฟางจ้างพบแล้ว ก็จะใช้ภูเขาเซียนมาไถ่ตัวเด็กชายหญิงบริสุทธิ์ร้อยกว่าคนนี้กลับคืนไป
ทว่า สวีอิ่งหาได้นำภูเขาเซียนกลับมาไม่