เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 303 ใจแห่งต้นหญ้า มอบแด่ไออุ่นวสันต์
ในใจของไท่ซือเจียงฉีเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง หวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ตอนที่ตนเองถือเทวศาสตราเต๋าสวรรค์เล่มนี้ไปหาจู๋ฉานฉาน ให้นางช่วยลบล้างตราประทับของเทพสวรรค์ออก แล้วใส่ตราประทับของตนเองลงไป
ในครานั้น ดวงตาของจู๋ฉานฉานเปล่งประกาย เปี่ยมด้วยความยินดียิ่งนัก เขาคิดว่านั่นเป็นเพียงความโลภและความดีใจที่ได้พบของวิเศษล้ำค่า นึกไม่ถึงว่าสิ่งที่จู๋ฉานฉานเฝ้ารอคอยคือวันนี้
"นางเตรียมการลอบสังหารโอรสสวรรค์ เพื่อล้างแค้นให้อาจารย์ของนางมาตั้งนานแล้ว"
ไท่ซือเจียงฉีร่วงหล่นออกไปนอกเมือง แหงนหน้ามองขึ้นไป ยอดเขาบินเปี่ยมด้วยอานุภาพไร้เปรียบ อานุภาพทำลายล้างฟ้าดิน กำลังกดทับเข้าใส่โจวเทียนจื่อที่อยู่ใต้ทัณฑ์สวรรค์
จู๋ฉานฉานคิดค้นวางแผนอย่างรอบคอบ เพื่อวันนี้ นางได้ตระเตรียมการมาเนิ่นนานแสนนานเหลือเกิน
ในบรรดานี้ กระทั่งระฆังใหญ่และหยวนชี่ข้างกายสวี่อิ้ง ก็ยังกลายเป็นเครื่องมือที่นางนำมาใช้ประโยชน์
ภายในตัวระฆังใหญ่ใบนั้นและหยวนชี่ ต่างก็ถูกประทับอักขระเต๋าสวรรค์ไว้มากมาย ยามนี้อักขระสว่างไสวขึ้น สอดประสานกลมกลืนกับทัณฑ์สวรรค์ภายนอก ยกระดับอานุภาพของทัณฑ์สวรรค์ที่เดิมทีถูกสวี่อิ้งบั่นทอนไปถึงเจ็ดส่วน ให้พุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล!
จู๋ฉานฉานต้องการทำลายล้างโจวเทียนจื่อให้สิ้นซาก!
"นางส่งข้าออกไปนอกเมือง เป็นเพราะไม่อยากฆ่าข้าหรือ? ศัตรูของนาง มีเพียงคนเดียว นั่นคือโจวเทียนจื่อ"