เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 ล้างแค้น
สวี่อิ้งจูงมือฉู่เซียงเซียง หลบหลีกคลื่นอานุภาพตกค้างของสมบัติวิเศษที่ซัดกระหน่ำลงมาจากเบื้องบน มือของเด็กสาวถูกเขาดึงรั้งไว้ ชายกระโปรงพลิ้วไหว ทุกคราที่หมุนตัว ย่อมมีละอองน้ำสาดกระจาย
เหนือฟากฟ้าเฮ่าจิง อานุภาพของสมบัติวิเศษเหล่านั้นแม้จะทรงพลังยิ่ง เต๋าธรรมก็ลึกล้ำพิสดาร ทว่ากลับไม่อาจทำร้ายพวกเขาทั้งสองได้แม้แต่น้อย
แม้จะมีคลื่นพลังตกค้างซัดมาถึงที่นี่ ก็จะถูกระลอกคลื่นที่กระเพื่อมไหวจากผ้าคลุมด้านหลังของฉู่เซียงเซียงสลายไปจนหมดสิ้น
ผ้าคลุมผืนนี้แฝงพลังงานถึงเจ็ดส่วนของมหาทัณฑ์สวรรค์ขั้นสุดยอด ถูกสวี่อิ้งหลอมสร้างเป็นสมบัติวิเศษ กล่าวได้ว่ามีอานุภาพน่าสะพรึงกลัวยิ่ง
ฉู่เซียงเซียงเห็นสวี่อิ้งมิได้มีเจตนาจะยื่นมือเข้าช่วยแม้แต่น้อย จึงรีบเอ่ยถาม "พวกเราจะไม่ช่วยหรือ? โจวเทียนจื่อช่วยพวกเราไว้ไม่น้อยเลยนะ"
"ข้าตอบแทนไปมากกว่านั้นเสียอีก"
สายตาของสวี่อิ้งลึกล้ำดุจสระน้ำลึก กล่าวว่า "แค่นักตกปลาเพียงคนเดียว หากจีหม่านยังรับมือไม่ไหว ถึงกับต้องให้ข้าลงมือแทน ก็คงทำให้ข้าดูแคลนเขาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นสิ่งที่ราชวงศ์ต้าโจวติดค้างสองพี่น้องคู่นี้ ฉานฉานไม่ถือสาความแค้นในอดีต เข้าขัดขวางศิษย์น้องของนางมิให้เข่นฆ่าผู้คนมากเกินไป ก็นับว่าเปี่ยมด้วยความเมตตาแล้ว"
ฉู่เซียงเซียงไม่เข้าใจ สวี่อิ้งจึงเฝ้าดูการต่อสู้ไปพลาง เล่าถึงต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวให้นางฟังไปพลาง