เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 292 เทพตั๊กแตน
นักพรตแห่งต้าโจวสองสามคนอยู่รั้งท้ายเพื่อเก็บกวาดซากศพของเทพชั้นสูงเทียนเต๋อ ผ่านไปไม่นาน พวกเขาก็พบป้ายหยกแผ่นหนึ่ง บนป้ายสลักคำว่า "ชูหยวน"
"นี่คือป้ายคำสั่งอะไรกัน?"
นักพรตแห่งต้าโจวผู้นั้นพลิกดูไปมาสองสามรอบ มิได้ใส่ใจอันใด กล่าวว่า "พอกลับไป ค่อยส่งให้ไท่ซือตรวจดู ไม่แน่ว่าไท่ซืออาจจะรู้จัก"
ณ โลกเจี้ยนเจา
สวี่อิ้ง โจวเทียนจื่อ และเจียงไท่ซือทะลุผ่านห้วงลึกชางอู๋มาถึงโลกใบนี้ พลันมีทหารหาญแห่งเฮ่าจิงรุดมารายงานว่า "พวกเราพบร่องรอยของเทพตั๊กแตนแล้วขอรับ"
เขาเพิ่งจะพูดถึงตรงนี้ ก็แลเห็นบนท้องฟ้ามีเมฆดำทะมึนบดบังฟ้าดินจนมืดมิด เมฆดำแต่ละก้อนนั้นแท้จริงแล้วรวมตัวขึ้นจากตั๊กแตน ตั๊กแตนเหล่านี้มีหกปีก คมเขี้ยวดั่งทองแดงเหล็กกล้า ที่ใดที่พวกมันแล่นผ่าน พืชผลทางการเกษตรทั้งหมดล้วนถูกแทะเล็มจนเกลี้ยงเกลา แม้กระทั่งคนเป็นๆ ก็ยังถูกแทะจนเหลือแต่กระดูกขาวโพลน!
ตั๊กแตนชนิดนี้ ถูกเรียกว่าตั๊กแตนสวรรค์หกปีกหรือหนอนสวรรค์หกปีก ร่างกายแข็งแกร่งทนทานยิ่ง เทียบเท่าได้กับสมบัติเวท
"รีบนำทางไปเร็ว" โจวเทียนจื่อตรัส
ทหารนายนั้นรีบกล่าว "เทพตั๊กแตนร้ายกาจยิ่งนัก ฝ่าบาทอย่าได้ขับเคลื่อนหยวนเสินขึ้นมานะพ่ะย่ะค่ะ เพราะจะถูกฝูงตั๊กแตนทำร้ายได้ง่าย"