เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 มณฑลพิธีกุมอานุภาพสวรรค์
สวี่อิ้งได้ยินดังนั้น จิตใจก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที กล่าวขออภัยต่อมหาจักรพรรดิชางอู๋ แล้วติดตามโจวเทียนจื่อดำดิ่งลงสู่ห้วงลึกชางอู๋ ทะลุผ่านรอยลึกแห่งหนึ่งไป
มหาจักรพรรดิชางอู๋ทอดสายตามองส่งพวกเขาจากไป พลางพึมพำกับตนเองว่า "ข้าเองก็เคยสงสัยสหายผู้นั้นที่ชวนข้าไปเป็นแขกที่อาณาจักรเซียน ทว่า นั่นคือสหายของข้า ข้ามีสหายอยู่น้อยนิดนัก แม้ข้าจะสงสัยเขา แต่ก็ยังมิได้ระแวดระวังป้องกันตัวเท่าใดนัก จนกระทั่งเมื่อกว่าหกหมื่นปีก่อน"
พระองค์ทอดถอนหายใจคราหนึ่ง อารมณ์เกิดความแปรปรวนอย่างรุนแรง พลันทำให้ในห้วงลึกชางอู๋แต่ละแห่งของหมื่นโลกหล้า มีเรือนร่างอันมหึมาพลิกคว่ำพลิกหงายอยู่ ณ ก้นบึ้ง ส่งเสียงคำรามกึกก้องดั่งวัวกระทิงดั่งมังกรผงาด
เหล่าผู้เฝ้ามองห้วงลึกต่างพากันตื่นตระหนกเพราะเสียงคำราม เหาะเหินขึ้นมาเหนือห้วงลึก สะบัดแส้ยาวในมือขึ้นทันที
เงาแส้หนาทึบฟาดกระหน่ำเข้าใส่ร่างอันดิ้นรนไม่สงบสุขในก้นบึ้งนั้นเป็นระลอกๆ
ในหมื่นโลกหล้า ทุกๆ โลกต่างมีผู้เฝ้ามองเช่นนี้คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของห้วงลึกอยู่หนึ่งคน แส้ยาวในมือของพวกเขาก็เหมือนกันทั้งหมด ล้วนหลอมสร้างขึ้นมาจากเอ็นมังกร ยามที่ขับเคลื่อนใช้งาน เอ็นมังกรจะกลายสภาพเป็นมังกรครามหลายสายร้อยรัดเข้าด้วยกัน กลายเป็นแส้หนาหนักใหญ่โตมโหฬาร หวดฟาดร่างนั้นจนผิวแตกเนื้อปริ!
มหาจักรพรรดิชางอู๋มีสีหน้าทึบทะมึน สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ส่งผ่านมาตามแขนขาของตน
"ตลอดหกหมื่นปีมานี้ ความเจ็บปวดทรมานที่พวกเจ้ามอบให้แก่ข้า..."