เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 กุมชะตาเต๋าสวรรค์
สวี่อิ้งรีบกล่าว "ขอบพระคุณพี่ร่วมเต๋าเป็นอย่างยิ่ง!"
มหาจักรพรรดิชางอู๋กล่าวอย่างมีความหมายลึกซึ้ง "เจ้าและข้าล้วนเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ไฉนต้องเอ่ยคำขอบคุณด้วยเล่า?"
สวี่อิ้งประหลาดใจยิ่ง ไม่เข้าใจว่าเหตุใดพระองค์จึงตรัสเช่นนี้
เขายื่นฝ่ามือออกไป ต้งเทียนบรรพชนนั่วแห่งนั้นพลันหมุนวนส่งเสียงหวึ่ง ย้ายมาอยู่เบื้องหลังของเขา ต้งเทียนแห่งนี้มีรูปร่างดั่งไท่เก๊ก เชื่อมต่อกับเคล็ดลับอวี้จิงในหกเคล็ดลับ
สุดปลายของต้งเทียนคือสิ่งปลูกสร้างราวกับวังเซียน คล้ายคลึงกับนครอวี้จิงของเหล่านักพรตในขอบเขตเหินทะยานอยู่บ้าง ดังนั้นจึงถูกเรียกว่าฟากฝั่งอวี้จิง
เพียงแต่นครอวี้จิงแห่งนี้ มีความแตกต่างจากนครอวี้จิงของเหล่านักพรต รวมถึงนครอวี้จิงแห่งคุนหลุนอยู่บ้าง
ต้งเทียนหยินหยางสามารถหลอมกลั่นเซียนโอสถแห่งฟากฝั่งอวี้จิง ให้แปรเปลี่ยนเป็นลมปราณหยินหยางได้
สวี่อิ้งเคยซักถามจักรพรรดิยุทธ์ผ้าดิบเสิ่นลั่ว จักรพรรดิยุทธ์บอกว่าตนเองเบิกเปิดฟากฝั่งวิถียุทธ์ ทั้งร่างเนื้อ พละกำลัง จิตรับรู้ ลมปราณดั้งเดิม และดวงวิญญาณ ล้วนแข็งแกร่งขึ้นทั้งสิ้น ทว่ามีเพียงลมปราณหยินหยางเท่านั้นที่ไม่ทัดเทียมเหล่านักพรตผู้บำเพ็ญควบรวมนั่วและปราณ จนเป็นเหตุให้ไม่อาจข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ไปได้ในยามข้ามทัณฑ์
วิถียุทธ์ของเขา ไม่อาจหลอมสร้างลมปราณหยินหยางได้ จึงต้องล้มเหลวไปเพียงก้าวเดียว