เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 288 มองเห็นอนาคต
"การเข้าสู่ฟากฝั่ง เป็นเคล็ดวิชาลักลอบชนิดหนึ่ง จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์นำพาสิ่งของ และการสัมผัสรับรู้ฟากฝั่ง"
จู๋ชานชานกล่าว "สมบัติใดๆ ในโลกมนุษย์ ล้วนไม่อาจเข้าสู่ฟากฝั่งได้ การใช้อุปกรณ์นำพาสิ่งของ ก็คือการสลักอักขระเซียนเต๋าลงบนสมบัติเวท เพื่อปลอมแปลงให้กลายเป็นของวิเศษแห่งเซียนเต๋า นักพรตจะซ่อนตัวอยู่ภายในสมบัติเวท ลักลอบข้ามไปยังฟากฝั่ง การหลอมสร้างสมบัติเวทประเภทนี้จำเป็นต้องใช้โลหะเซียน ทว่าสายแร่เซียนในโลกมนุษย์มีน้อยเกินไป ปริมาณของโลหะเซียนจึงน้อยนิดจนน่าเวทนา ในคุนหลุนมีโลหะเซียนอยู่มหาศาล โลหะเซียนที่จำเป็นสำหรับเรือเทพสู่ฟากฝั่ง ก็หามาได้จากคุนหลุนนั่นเอง"
ปู่จงได้ยินดังนั้นจึงรีบกล่าวว่า "อาอิ้ง การใช้อุปกรณ์นำพาสิ่งของ ที่แท้ก็หมายถึงข้ามิใช่หรือ? บรรพชนชานชานใช้โลหะเซียนคุนหลุนหลอมสร้างข้าขึ้นใหม่ บนตัวข้าก็มีอักขระเซียนเต๋าอยู่มากมาย ดังนั้นข้าจึงสามารถลักลอบข้ามไปยังฟากฝั่งได้!"
สวี่อิ้งลังเลชั่วครู่ กำลังจะเอ่ยปาก หยวนชีก็กล่าวด้วยความยินดีว่า "ปู่จง เช่นนั้นก็หมายความว่า ท่านสามารถพาข้า ลักลอบข้ามไปอยู่เบื้องหน้ารอยแยกแดนเซียนของท่านผู้เฒ่าชางอู๋ได้ใช่หรือไม่?"
ปู่จงลำพองใจยิ่งนัก ร้องตะโกนว่า "ท่านเจ็ด เข้ามาในอ้อมอกข้าเลย!"
หยวนชีตื่นเต้นยินดีเหลือล้น รีบบินเข้าไปอยู่ใต้ระฆังทันที
ปู่จงบินตรงไปยังรอยแยกแห่งอาณาจักรเซียนนั้นทันควัน