เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 287 จิตใจสับสนลุ่มหลงในรัก
ฉู่เซียงเซียงเดินมาถึงเบื้องหน้า ในใจมีความผิดหวังเล็กน้อย "ข้านึกว่าเขาหลอกข้ามาเพื่อจะเขียนอักขระเต๋าสวรรค์บนตัวข้าเสียอีก ที่แท้กลับเป็นการค้นพบรอยแยกบนร่างของบิดาเทพ..."
สวี่อิ้งลอยตัวขึ้น บินวนรอบซากศพของมหาจักรพรรดิชางอู๋ มองออกไปข้างนอกด้วยความตื่นเต้นยิ่ง กล่าวว่า "เจ้าดูสิ! ข้ารู้สึกว่ารอยแยกที่ถูกผนึกแห่งนี้ จะต้องเป็นเส้นทางมุ่งสู่อาณาจักรเซียนเป็นแน่!"
ฉู่เซียงเซียงเหยียบย่ำสายนที ลอยเหินเหยียบเกลียวคลื่นมาหยุดอยู่ข้างกายสวี่อิ้ง กล่าวว่า "บิดาเทพเคยบอกว่า ในอาณาจักรเซียนมีรอยแยกอยู่แห่งหนึ่งจริงๆ ทว่ารอยแยกนั้นถูกอาณาจักรเซียนผนึกไว้แล้ว พระองค์ยังบอกอีกว่า ในตอนที่ยังไม่มีการผนึก พระองค์ก็เคยเหยียบย่างเข้าสู่อาณาจักรเซียนได้เช่นกัน"
สวี่อิ้งแหงนมอง สำรวจรอยแยกแห่งกาลอวกาศที่ถูกผนึกนั้น ภายในรอยแยกนี้มีแสงสว่างสีทองไหลริน ท่ามกลางแสงนั้นมีไอเซียนหมุนเวียน กลายสภาพเป็นอักขระเซียนเต๋า
อักขระเซียนเต๋าเหล่านี้ ได้ปิดผนึกรอยแยกแห่งอาณาจักรเซียนเอาไว้
เขาพยายามบินมุ่งหน้าไปยังรอยแยกนั้น ทว่าไม่ว่าเขาจะบินด้วยความเร็วเพียงใด บินไปไกลแค่ไหน ก็ยังคงเว้นระยะห่างจากรอยแยกแห่งอาณาจักรเซียนอยู่เท่าเดิมเสมอ
ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้อดนึกถึงตอนที่ตนเองแย่งชิงอักขระยันต์สะกดมารมิได้
ในตอนนั้นเขาก็พยายามบินข้ามสะพานเทพของเป่ยเฉินจื่อเพื่อตรงไปยังนครอวี้จิง ทว่ากลับไม่สามารถบินเข้าสู่อวี้จิงได้เลย