เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 248 กลุ่มคนระส่ำระสายรวมตัว
บนยอดเขาอวี้ซวีแห่งภูเขาเทพคุนหลุน หกฟากฝั่งตรงข้าม ซึ่งรวมถึงวังอวี้ซวีต่างก็กำลังแผ่แสงเซียนออกมาเป็นสายๆ ปราณเซียนหมุนวนอบอวล หวงถิง เจี้ยงกง ตำหนักหนีหวาน ทะเลปรโลก อวี้จิง ดินแดนสุขาวดีแห่งฝ่ายเซียนทั้งห้าแห่งแผ่กลิ่นหอมของโอสถเข้มข้นยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
ฟากฝั่งตรงข้ามอีกห้าแห่ง ล้วนมีผู้คนเนืองแน่นดั่งทะเลมนุษย์ ต่อสู้เข่นฆ่าประลองยุทธ์กันอุตลุด
ผู้ที่มีเบื้องหลัง ย่อมใช้ออกด้วยยันต์เซียนอักษรทอง เพื่อคุ้มครองตนเอง มิให้ถูกผู้อื่นปลิดชีพ
ส่วนสวี่อิ้งและโจวเทียนจื่อยังคงยืนอยู่นอกวังอวี้ซวี เฝ้ามองดูฟากฝั่งตรงข้ามแห่งนี้อย่างเงียบสงบ ในยามนี้เพลิงเซียนได้หวนกลับมาอีกครา กลืนกินเหล่าเซียนภายนอกวังเหล่านั้นลงไปอีกครั้ง
สวี่อิ้งกล่าว “ข้าสามารถจำแนกอักขระมรรคาสวรรค์ได้ มองปราดเดียวก็เข้าใจความหมายของอักขระมรรคาสวรรค์อย่างแจ่มแจ้ง ดังนั้นข้าจึงสามารถวิวัฒนาการเขตแดนมรรคาสวรรค์ และใช้ออกด้วยร่างจำแลงมรรคาสวรรค์ได้”
สวี่อิ้งยื่นฝ่ามือออกไป วาดอักขระเทียนซู่ลงกลางอากาศเบื้องหน้าคราหนึ่ง กล่าวว่า “ข้าสามารถใช้ดวงตานับไม่ถ้วน สังเกตการณ์กระบวนท่าและอิทธิฤทธิ์ของท่านจากทุกมุมมอง เพื่อค้นหาจุดอ่อนในกระบวนท่าและอิทธิฤทธิ์ของท่าน และยังสามารถเรียนรู้อิทธิฤทธิ์ของท่านได้ในเวลาอันสั้น แล้วใช้อิทธิฤทธิ์ของท่านมาปลิดชีพท่านเอง”