เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 241 น้ำเซียนเหยาฉือ
เฟิ่งเหยาและชิงหลวนมองดูสวีฝูคราหนึ่ง แล้วหันมามองดูสวี่อิ้งอีกครา ต่างฝ่ายต่างเผยสีหน้าตื่นประหลาดใจ
“กิริยาท่าทางของคนทั้งสองนี้ กลับมีความคล้ายคลึงกันอยู่หลายส่วน”
เฟิ่งเหยาและชิงหลวนสบตากัน ไม่รู้ว่าสวีฝูกับสวี่อิ้งเป็นเช่นนี้มาแต่กำเนิด หรือฝ่ายหนึ่งลอกเลียนแบบอีกฝ่ายหนึ่งกันแน่ ถึงได้ดูราวกับเป็นคู่พี่น้องกันเช่นนี้
เพียงแต่บนใบหน้าของสวีฝูมีรอยแผลเป็น อีกทั้งผิวพรรณยังขาวผ่องกว่าสวี่อิ้ง
บนร่างของพวกเขาทั้งสองคนล้วนมีกลิ่นอายเฉพาะตัวที่แปลกประหลาด ทว่าก็มีความแตกต่างกัน สวี่อิ้งดูคล้ายเด็กหนุ่มตัวโตที่ยังไม่รู้จักโต เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นในทุกสรรพสิ่ง รวมถึงสตรีด้วย —— ถูกแล้ว สองหญิงสาวพบว่าสวี่อิ้งมักจะแอบชำเลืองมองจุดที่ทรวดทรงงดงามของพวกนางอยู่บ่อยครั้ง
สวีฝูสุขุมเยือกเย็น ให้ความรู้สึกคล้ายควบคุมได้ทุกสิ่งและหยั่งรู้แจ้งในทุกเรื่อง ความอยากรู้อยากเห็นต่อสิ่งภายนอกของเขา ดูราวกับเป็นความอยากรู้อยากเห็นที่เสแสร้งแกล้งทำ เขาแทบจะไม่มีความปรารถนาใดๆ
ยามที่เขามองไปยังเฟิ่งเหยาและชิงหลวน ก็ราวกับมองก้อนหินสองก้อน ปราศจากความสนใจแม้แต่น้อย
สวี่อิ้งหัวเราะฮ่าๆ กล่าวว่า “สวีฝู เจ้าติดกับดักเข้ามาเอง วันนี้ข้ามียอดฝีมือเอกสองท่านอยู่ข้างกาย วันนี้เจ้าต้องตายสถานเดียวอย่างไม่ต้องสงสัย ภูเขาเซียนก็ต้องทิ้งไว้ที่นี่!”