เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224 เทพสวรรค์ดั้งเดิม
สวี่อิ้งรออยู่นานก็ไม่เห็นความเคลื่อนไหวใดๆ จึงเดินมายังภูเขาลูกเล็กแห่งหนึ่งในบริเวณใกล้เคียง ยกมือขึ้นวาดฟันลงกลางอากาศ ภูเขาลูกนั้นถูกปราณกระบี่สายหนึ่งผ่าแยกออก ยอดเขาเคลื่อนแยกออกไปทางซ้ายและขวา
สวี่อิ้งรวบรวมปราณเป็นกระบี่ จารึกอักขระเต๋าเซียนไว้บนหน้าผาทั้งสองฝั่งของยอดเขาฝั่งละหนึ่งแถว
เขามายังเนินเขาอีกแห่งหนึ่ง ใช้วิธีการเดียวกัน ทิ้งอักขระเต๋าเซียนไว้อีกแห่งหนึ่ง
ทำเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาได้ทิ้งหน้าผาหินไว้ทั้งหมดแปดแห่ง แต่ละหน้าผาหินห่างกันร้อยลี้ โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่สถานที่ที่เทพนอกรีตเทียนซู่สิ้นชีพ
หวันชีและระฆังใหญ่สำรวจอักขระเต๋าเซียนบนหน้าผาหิน อักขระนี้คือตัวอักษรที่สวี่อิ้งแปรเปลี่ยนความเข้าใจในวิถีกระบี่ของตนออกมา แฝงเนื้อหาของเคล็ดวิถีกระบี่คืนสู่สัจธรรมไว้ ทว่าก็มิได้เหมือนกันทุกประการ
"พี่ระฆัง เจ้าคิดว่าเคล็ดวิถีกระบี่คืนสู่สัจธรรมบนหน้าผาเซียนกระบี่ จะเป็นอักขระที่เซียนกระบี่ในอดีตทิ้งไว้เพื่อสะกดข่มจอมมารหรือไม่?"
หวันชีเลื้อยตามสวี่อิ้ง เอ่ยอย่างครุ่นคิด "ต่อมาจอมมารตายไปแล้ว แต่อักขระที่เซียนกระบี่ทิ้งไว้ยังคงอยู่ ปรมาจารย์รุ่นแรกแห่งสำนักกระบี่เดินทางไปถึงที่นั่น ค้นพบอักขระ ทำความเข้าใจวิถีกระบี่จนบรรลุเซียน เจ้าว่าวันหน้าจะมีคนมาถึงเบื้องหน้าหน้าผาหินที่อาอิ้งทิ้งไว้ แล้วทำความเข้าใจวิถีกระบี่ในนั้นได้หรือไม่?"