เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223 กระบี่เซียนประหารเทพ
สวี่อิ้งมาถึงเบื้องหน้าวิหารเทพบรรพกาล แลเห็นสถานที่แห่งนี้พังทลายย่อยยับ ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยรูปสลักหินที่แตกหัก บนภูเขายังคงมีเลือดเนื้อเน่าเปื่อยปกคลุมอยู่
ที่นี่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งมรรคาสวรรค์ ทำให้ในสมองของผู้คนอดมิได้ที่จะแว่วเสียงสวดอันพิลึกกึกกือ ผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน ชวนให้สติฟั่นเฟือน จิตใจคลุ้มคลั่ง
ระฆังใหญ่ส่งเสียงก้องกังวานดังกริ๋งๆ อาศัยสุรเสียงแห่งภาพนิมิตมรรคาของตนเข้าต้านทานการรบกวนของมรรคาสวรรค์ เพื่อมิให้จิตใจของพวกสวี่อิ้งได้รับผลกระทบจากมรรคาสวรรค์
"ดูเหมือนจะเป็นเลือดเนื้อของเทพนอกรีตตนนั้นแห่งแดนทัณฑ์สวรรค์"
สวี่อิ้งย่อกายลง สำรวจเศษก้อนเนื้อที่เน่าเปื่อยบนพื้นก้อนหนึ่ง เลือดเนื้อนั้นถูกอภิญญามรรคาสวรรค์โจมตี ลบล้างพลังชีวิตทุกสิ่งไปจนสิ้น
"เขาน่าจะเป็นเทพสวรรค์ที่จุติลงมา ไฉนจึงเกิดการปะทะกับวิหารเทพบรรพกาลได้?"
เขาเคยจับสัตว์ประหลาดรูปทรงเจดีย์ที่กำเนิดจากเลือดเนื้อของเทพนอกรีตในแดนทัณฑ์สวรรค์มาแล้ว บนเจดีย์ยังมีดวงตางอกผุดขึ้นมา จึงมิได้รู้สึกแปลกหน้ากับเทพนอกรีตตนนั้นเลย
เทพนอกรีตตนนั้น เคยเป็นซ่างเสินเทียนซู่แห่งโลกมรรคาสวรรค์ อักขระมรรคาสวรรค์ที่สวี่อิ้งได้รับมา ส่วนหนึ่งได้มาจากเขา อีกส่วนหนึ่งได้มาจากซ่างเสินเทียนซู่คนปัจจุบัน
ทว่าสำหรับสวี่อิ้งแล้ว ซ่างเสินเทียนซู่ทั้งสองคนล้วนเป็นคนไม่รู้หนังสือ อักขระมรรคาสวรรค์บนตัวพวกมันล้วนมีจุดผิดพลาดอยู่มากมาย