เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215 หลักการบำรุงชีวิต
จุนเจ่อชางหยางถูกสืออวี่ฉิงสะกดไว้ในกงล้อจันทรากระจ่าง กงล้อจันทรากระจ่างนี้ก็นับเป็นสมบัติวิเศษที่หาได้ยากยิ่ง เป็นของวิเศษของเจ้าสำนักแห่งสำนักกระบี่ สืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่น ทว่าของวิเศษชิ้นนี้กลับไม่มีจิตวิญญาณเท่าใดนัก มิอาจเทียบกับระฆังใหญ่ได้
เมื่อคิดดูแล้ว คงเป็นเพราะกระบี่เซียนซืออู๋เสียมักจะฟันสะบั้นความคิดชั่วร้ายของผู้คนและของวิเศษอยู่เป็นนิจ จึงส่งผลให้ของวิเศษแห่งสำนักกระบี่กำเนิดจิตวิญญาณได้ยากยิ่ง
ทุกคนมาถึงเบื้องล่างของกระบี่เซียนซืออู๋เสีย สวีอิ่งทำจิตใจให้ไร้ความคิดฟุ้งซ่าน แหงนหน้ามองขึ้นไป เห็นเพียงแสงกระบี่งดงามตระการตาดั่งแสงเซียน เปล่งประกายสีสันอันยากจะหาถ้อยคำใดมาพรรณนาได้
เขามองเห็นท่ามกลางแสงกระบี่นับหมื่นพันสาย มีปลายกระบี่ขนาดยักษ์ดุจยอดเขาสูงตระหง่าน กำลังร่วงหล่นลงมาจากอีกโลกหนึ่ง
แสงกระบี่ ก็คือประกายแสงที่กระบี่เซียนเล่มนี้แผ่ซ่านออกมาระหว่างทางที่ร่วงหล่นลงมา!
กระทั่งยังสามารถมองเห็นแดนเซียนอันงดงามหลากสีสันเบื้องหลังตัวกระบี่ได้อีกด้วย
สวีอิ่งประหลาดใจเป็นล้นพ้น ถอยหลังไปสองสามก้าว แหงนหน้ามองดูอีกครา ก็แลเห็นกระบี่เซียนซืออู๋เสียปลายกระบี่ชี้ลงล่าง แขวนลอยอยู่เหนือยอดเขา แม้ตัวกระบี่จะบางและยาว ทว่าปลายกระบี่กลับดูชุ่มฉ่ำ ประหนึ่งหยดน้ำ
เขาก้าวไปข้างหน้าอีกสองสามก้าว มาอยู่ใต้ปลายกระบี่ ก็แลเห็นภาพเหตุการณ์ที่กระบี่เซียนซืออู๋เสียร่วงหล่นลงมาจากแดนเซียนอีกครั้ง