เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 เช่นนั้นก็ทำให้ถึงที่สุด
เยี่ยนคงเฉิงเอ่ยอย่างระแวดระวัง "พี่สวี่สอบถามเรื่องหลุมศพของท่านอาอาจารย์บ้าไปทำไมหรือ?"
เขารู้สึกว่าน้ำเสียงของตนเองแปลกๆ ไปบ้าง จึงรีบอธิบายว่า "มิใช่ว่าข้าไม่ไว้ใจเจ้านะ ทว่าหลุมศพของปรมาจารย์แห่งเอ๋อเหมยของข้าถูกขโมยขุดไปมากเกินไป ดังนั้นพอพบใครมาสอบถามเรื่องหลุมศพ จึงต้องซักถามเพิ่มอีกสองสามคำ ด้านหลังเขายังมีคนที่มาถามหาหลุมศพปรมาจารย์ของข้าถูกฝังอยู่อีกหลายคน"
สวี่อิ้งเอ่ยอย่างสุภาพนอบน้อม "เพียงแค่อยากไปแสดงความเคารพต่อร่างของสหายเก่าสักหน่อย อย่างไรเสียเจ้าก็รู้ว่าข้ามักจะสูญเสียความทรงจำอยู่บ่อยๆ คนที่จำได้มีไม่มากนัก"
เยี่ยนคงเฉิงไม่สงสัยอันใด ชี้บอกทิศทางหลุมศพของท่านอาอาจารย์บ้าให้แก่เขา
สวี่อิ้งเดินไปแสดงความคารวะ แอบจดจำทิศทางของหลุมศพไว้อย่างเงียบๆ พลางคิดในใจ "ไว้ดึกๆ ค่อยแวะมาเยี่ยมเยียนใหม่"
เยี่ยนคงเฉิงมิใช่คนหัวทื่อดั่งท่อนไม้ หลังจากได้เรียนรู้เคล็ดวิชาตามหามังกรกำหนดตำแหน่งไปจากสวี่อิ้ง ก็เริ่มลงมือค้นหาหกคลังเร้นในกายมนุษย์ของตนเองในทันที
เวลานี้เขาอยู่ในขอบเขตช่วงเคาะด่านที่สอง ขอบเขตนี้ค่อนข้างอันตราย ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่งก็คือช่วงหอคอยสิบสองชั้น สามารถฝึกสำเร็จจิตวิญญาณแรกกำเนิด ทว่าหากฝึกสำเร็จจิตวิญญาณแรกกำเนิดแล้ว ก็จะไม่สามารถเปิดหกคลังเร้นในกายมนุษย์ได้อีกต่อไป