เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 191 ผู้เป็นใหญ่แห่งแดนหยิน
สวี่อิ้งเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ ปรับแต่งเครื่องแต่งกายเล็กน้อย
หลี่เซียวเค่อมีท่วงท่าภูมิฐานของปัญญาชนยุคฮั่น เสื้อผ้าของเขาส่วนใหญ่จึงเน้นสีดำเป็นหลัก ขลิบขอบสาบเสื้อด้วยสีแดง เสื้อผ้าแนบกายแลดูสูงเพรียว
แต่ก่อนสวี่อิ้งไม่ใส่ใจภาพลักษณ์ ต่อมาได้รู้จักกับหยวนเว่ยยาง จึงซื้อเสื้อผ้าสะอาดสะอ้านสองสามชุดภายใต้คำแนะนำของหยวนเว่ยยาง ทว่าคำแนะนำของหยวนเว่ยยางที่มีต่อเขาก็มีเพียงเท่านี้ ดังนั้นทุกครั้งที่สวี่อิ้งซื้อเสื้อผ้า จึงมักซื้อแต่ลวดลายและแบบเดิมๆ เสมอ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สวมใส่เสื้อผ้าอันวิจิตรหรูหราปานนี้ เมื่อสวมลงบนกาย ก็แนบสนิทไปกับผิวพรรณ ไร้ซึ่งความรู้สึกแปลกแยกขัดตา
หลี่เซียวเค่อมีรูปร่างสูงใหญ่ สวี่อิ้งเองก็โครงร่างหนา ความสูงไล่เลี่ยกัน เมื่อสวมชุดนี้จึงพอดีตัวอย่างยิ่ง ยามเคลื่อนไหว ชายเสื้อพลิ้วสะบัด แลดูสง่างามปลอดโปร่งยิ่งนัก
เมื่อหลี่เซียวเค่อเห็นดังนั้น ในใจก็ลอบชมเชย "เมื่อก่อนจับตัวเจ้าเด็กนี่มา ล้วนลากตัวขึ้นมาจากบ้านนอกแล้วเอาไปทดลองทันที มิคาดว่ามันจะมีหน่วยก้านหน้าตาดูดีอยู่ไม่น้อย ติดเพียงแค่ผิวคล้ำไปหน่อยเท่านั้น"
เขาหันกลับไปตามหาโอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินเพื่อเตรียมตัดรากถอนโคน ทว่ากลับพบว่าโอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินที่เคยถูกตรึงอยู่บนหน้าผาได้อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
หลี่เซียวเค่อในใจสะท้าน เอ่ยเสียงขรึมว่า "เจ้านี่มีอิทธิพลในแดนหยินมหาศาล พวกเรารีบไปกันเถอะ!"