เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 171 การพบพานที่มาช้า
ถ้ำสวรรค์เหล่านี้ คือสิ่งที่หลี่เซียวเค่อช่วงชิงมาจากในร่างของเหล่าเซียนนั่วเหล่านั้น แล้วปลูกถ่ายลงบนร่างของตนเอง โอสถเซียนช่วยต่ออายุขัยให้แก่ตน ส่วนถ้ำสวรรค์ก็คอยช่วยเขาหลอมสกัดโอสถเซียน
คลังลับที่ดีที่สุด ก็คือการที่เซียนนั่วคนหนึ่งตลอดทั้งชีวิตเปิดเพียงคลังลับเดียว ฝึกฝนวิชานั่วชนิดเดียว และฝึกฝนวิชานั่วชนิดนั้นจนถึงขีดสุดยอด!
เช่นนี้แล้ว จึงจะสามารถสำแดงอานุภาพของคลังลับออกมาได้อย่างหมดจด
สิ่งที่หลี่เซียวเค่อปลูกถ่าย ก็คือคลังลับเช่นนี้นี่เอง
อย่างเช่นตระกูลใหญ่เก่าแก่อย่างตระกูลหยวน บรรพบุรุษตระกูลหยวนทุกรุ่น ล้วนอุทิศคลังลับหวงถิงให้แก่เขา เพื่อเสริมสร้างจิตหยั่งรู้ของเขาให้กล้าแกร่ง
และอย่างเช่นตระกูลใหม่อย่างตระกูลสือ ก็คือตระกูลที่เขาเพิ่งจะเพาะเลี้ยงขึ้นมา เพื่อจัดหาคลังลับหย่งเฉวียนให้แก่เขา เพียงแต่น่าเสียดายที่สือมั่วเล่อและสือจิ้งถัง สองคนที่ได้รับการสืบทอดหย่งเฉวียนของเขา ล้วนต้องมาทอดร่างตายด้วยน้ำมือของสวี่อิ้ง
ในบัดนี้ ถ้ำสวรรค์ร่างแล้วร่างเล่าลอยละลิ่วห่างไกลออกจากหลี่เซียวเค่ออย่างรวดเร็ว ทำให้ตบะของเขาลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว
"พวกเจ้ารนหาที่ตาย!"
หลี่เซียวเค่อทั้งตกใจทั้งโกรธเกรี้ยว จิตหยั่งรู้อันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยวดกระเพื่อมไหว ชั่วพริบตาก็เพ่งจิตสำรวมก่อรูปเป็นระฆังใบใหญ่ขึ้นมา รูปร่างคล้ายคลึงกับระฆังเซียวเหยา ทว่าเหนือกว่าสรรพสิ่งสรรพสัตว์ของระฆังเซียวเหยา ตรงที่มีอักขระที่ไม่ทราบความหมายเพิ่มขึ้นมามากมาย!