เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 ชิงปี้มาเยือน
ณ ตำหนักเซียวเหยาแห่งสันเขากุยช่าย หลี่เซียวเค่อเผชิญหน้ากับตนเองในกระจก ใช้กรรไกรเล็มตัดแต่งขนคิ้วและหนวดเคราของตน จัดระเบียบเสื้อผ้า แล้วค่อย ๆ ตกอยู่ในห้วงความคิดคำนึง
ตัวเขาในกระจก ยังคงเยาว์วัย ดั่งเช่นเมื่อสามพันปีก่อน
ในตอนนั้นเขา จิตใจฮึกเหิมกระตือรือร้น หนุ่มแน่นเปี่ยมความสามารถ ร่วมกับเหล่านักพรตผู้ฝึกปราณจำนวนมาก พยายามถอดรหัสและฟื้นฟูมรรคาวิชาการฝึกปราณในยุคโบราณ
ในยุคราชวงศ์โจว นักพรตผู้ฝึกปราณได้ค้นพบฟากฝั่งโน้น ตัวตนอันทรงพลังจำนวนมหาศาลข้ามผ่านความว่างเปล่า เดินทางไปยังฟากฝั่งโน้นเพื่อแสวงหาความเป็นอมตะ นักพรตผู้ฝึกปราณจึงได้เริ่มเสื่อมถอยลงครั้งใหญ่ด้วยเหตุนี้
แม้วิชาการฝึกตนอันลึกล้ำจะยังคงสืบทอดตกทอดมา ทว่ากลับไม่มีการชี้แนะถอดความจากผู้อาวุโสรุ่นก่อน การถอดรหัสจึงกลายเป็นเรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก
ในความเป็นจริงแล้ว ก่อนหน้ายุคราชวงศ์โจว นักพรตผู้ฝึกปราณก็เริ่มตกต่ำลงแล้ว เพราะผ่านมาหลายหมื่นปีแล้วที่ไม่เคยมีผู้ใดข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์เหินทะยานได้เลย
แม้ว่านักพรตผู้ฝึกปราณที่ฝึกฝนจนถึงขั้นเหินทะยานจะยังคงข้ามทัณฑ์สวรรค์อยู่ ทว่าล้วนเป็นนักพรตผู้ฝึกปราณผู้ชราภาพ อายุขัยใกล้จะเหือดแห้งลง จำต้องข้ามทัณฑ์สวรรค์อย่างเลี่ยงมิได้
ไม่มีผู้ใดเหินทะยานได้ ปลายทางของการฝึกปราณก็ยังคงเป็นความตาย ความเสื่อมถอยย่อมเป็นเรื่องที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ทว่าการค้นพบฟากฝั่งโน้น ได้เร่งให้เกิดความเสื่อมถอยของนักพรตผู้ฝึกปราณรวดเร็วยิ่งขึ้น