เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 ดับเทพในใจ
หลี่เซียวเค่อตื่นตะลึง แหงนหน้าชมดูการศึกครั้งนี้
สำหรับเขาแล้ว ระฆังใหญ่ยังไม่นับว่าเป็นของเลียนแบบเกรดเอด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกับระฆังทอง นอกจากจะมีรูปลักษณ์ภายนอกเป็นระฆังเหมือนกันแล้ว ก็แทบไม่มีความคล้ายคลึงกันเลย
ในตอนนั้นเขารีบร้อนจะสะกดคู่ต่อสู้ จึงได้หาวัสดุเอาแถวนั้น เสาะหาทองแดงเหลืองมาจำนวนหนึ่ง ยังไม่ทันได้ถลุงให้บริสุทธิ์ ก็ถูกนำมาใช้หลอมเป็นระฆังใหญ่โดยตรง
ตัวเขาเองนอกจากจะหลอมรูปลักษณ์ภายนอกของระฆังใหญ่แล้ว ยามประทับรอยตราก็มิได้ใส่ใจเท่าใดนัก
จนกระทั่งในเวลาต่อมา เขาถึงกับให้ระฆังเซียวเหยาระเบิดรอยประทับอักขระของตัวเองออกมาโดยตรง แล้วประทับลงบนผนังระฆังทองแดงที่เพิ่งหลอมขึ้นมาใหม่ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้
ระฆังที่หลอมขึ้นมาเช่นนี้ การที่สามารถตื่นรู้สติปัญญาขึ้นมาได้ก็นับว่าเป็นเรื่องพิศวงอย่างยิ่งแล้ว ทว่ากลับยังมีหน้ามาบอกว่าระฆังเซียวเหยาเป็นของเลียนแบบเกรดเอ ช่างไร้ยางอายเกินไปจริง ๆ
เดิมทีเขาก็มิได้ชอบระฆังใหญ่สักเท่าใดอยู่แล้ว
ตัวเขาเป็นผู้แสวงหาความสมมาตร แม้แต่การศึกคราสังหารเฉินเหมียนจู๋เซียนนั่วชุดขาว กระบี่เล่มนั้นของเขาก็ยังฟันลงบนเส้นกึ่งกลางของศาลเจ้าสุ่ยโข่วพอดี
ยามที่เฉินเหมียนจู๋ตาย ก็ถูกกรีดแยกอย่างละเอียดจากเส้นกึ่งกลางด้านหลัง รอยแยกของหนังมนุษย์ซ้ายขวาสมมาตรกันอย่างพอดิบพอดี เซียนนั่วคนอื่นที่ตายด้วยน้ำมือของเขา ซึ่งรวมถึงหยวนอู๋จี้ด้วย ก็มักจะเป็นเช่นนี้เป็นส่วนใหญ่