เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 ศึกสองระฆัง
สวี่อิ้งเพิ่งจะคิดมาถึงตรงนี้ ทันใดนั้นก็เห็นมีแสงสว่างสาดส่องมาจากด้านหลัง เขาเหลียวหลังมองไป แลเห็นดวงอาทิตย์อีกดวงหนึ่งกำลังค่อย ๆ ลอยขึ้นมาจากเบื้องหลังของเขา
ดวงอาทิตย์ดวงเมื่อครู่ในแสงแดดไม่มีแก่นสุริยัน ทว่าดวงอาทิตย์ดวงนี้กลับแฝงแก่นสุริยันไว้อย่างเข้มข้นยิ่งนัก ไอวิญญาณบีบคั้นรุนแรง
พืชพรรณที่เมื่อครู่ยังร่อแร่อยู่ในสภาพกึ่งเป็นกึ่งตาย บัดนี้กลับเติบโตอย่างบ้าคลั่ง สัตว์ตัวเล็ก ๆ ท่ามกลางหุบเขาก็พากันกินอาหารอย่างเอาเป็นเอาตายในเวลานี้เช่นกัน!
เหล่าศิษย์ของหลี่เซียวเค่อก็ก้าวเท้าออกจากห้องในเวลานี้ เพื่อฝึกฝนบำเพ็ญเพียรประจันหน้ากับดวงอาทิตย์ดวงนี้ ศิษย์ของเขามีไม่น้อยเลยจริง ๆ มีอยู่ราวสองถึงสามร้อยคน สวี่อิ้งเห็นผู้คนประสานจินตันร่างแล้วร่างเล่า ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ ส่องประกายทองอร่ามเรืองรอง จินตันหลอมสร้างได้อย่างบริสุทธิ์ยิ่ง ตบะของแต่ละคนล้วนมิได้อ่อนแอเลย!
ยังมีศิษย์บางคนกำลังร่ายรำวิชากระบี่อิทธิฤทธิ์ ยิ่งประณีตพิสดารอย่างยิ่ง
สวี่อิ้งเดินตามหลังหลี่เซียวเค่อไปข้างหน้า ก็แลเห็นศิษย์จำนวนไม่น้อยมองสบตากันข้ามเขา ห่างกันหลายสิบลี้ ควบคุมกระบี่บินเข้าประหัตประหารกัน เพลงกระบี่ดุดันเฉียบคม ยอดเยี่ยมไม่ธรรมดา
สวี่อิ้งหยุดฝีเท้าชมดูชั่วครู่ รู้แจ้งกระบวนท่าได้หนึ่งกระบวนท่าครึ่งจากวิชากระบี่ของพวกเขา ในใจลอบชื่นชม "หลี่เซียวเค่อสมกับเป็นมหาปรมาจารย์จริง ๆ! เพลงกระบี่ของเขา เข้าสู่วิถีเต๋าและบรรลุถึงจุดสูงสุดแล้ว!"