เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 แผนการเตาหลอมปรุงยา
สวี่อิ้งกุม 《คัมภีร์เฮยสุ่ยหวงเฉวียน》 ไว้ในมือ สายตาทอดมองส่งม้ามังกรจนลับสายตา เนิ่นนานผ่านไป จึงหันไปเอ่ยกับหยวนชี "ท่านปู่เจ็ด หากในยุคโบราณมีเซียนกระบี่อยู่จริง คงจะเป็นคนอย่างไป๋ชิวจือผู้นี้กระมัง"
หยวนชีขดตัวอยู่ด้านนอกศาลเจ้าป่า ร่างกายมหึมาซ่อนเร้นอยู่ในความมืดมิด สุรเสียงเนิบช้ากังวาน "มีบุญคุณต้องทดแทน มีหนี้แค้นต้องชำระ วาจาต้องสัตย์ซื่อ สัญญาต้องเป็นสัญญา ปราดเปรียวดั่งดาวตก เดินทางฝ่าพายุฝนราตรี สมควรคู่ควรแก่คำว่าจอมยุทธ์สองคำนี้"
ระฆังยักษ์บ่นอย่างไม่สบอารมณ์ "อย่างสตรีเช่นหลี่อิงจูผู้นั้นใช้ไม่ได้เลย! วาจาไร้สัจจะ!"
สวี่อิ้งคลี่ 《คัมภีร์เฮยสุ่ยหวงเฉวียน》 ออก อ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน
แลเห็นทิศบูรพาค่อยๆ ปรากฏแสงสีขาวรำไร ดวงตะวันค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้า รอจนเขาอ่านคัมภีร์ม้วนนี้จบ ท้องฟ้าก็สว่างโร่แล้ว
ข้างหูมีเสียงอันระทมเศร้าของระฆังยักษ์ดังแว่วมา "ทว่า หลี่อิงจูก็ยังมิได้ส่งตัวกัวเสี่ยวเตี๋ยมาอยู่ดี"
สวี่อิ้งอ่าน 《คัมภีร์หวงเฉวียน》 จบ ยกพู่กันขึ้นขีดเปลี่ยนคำว่า "เฮยสุ่ย" เป็น "เสวียนสุ่ย" เอ่ยว่า "ผู้รจนาคัมภีร์มีเจตนาร้าย แม้แต่ชื่อก็ยังตั้งให้ดูน่าสะพรึงกลัวอยู่บ้าง ทว่าแท้จริงแล้ววิชานี้มิได้ชั่วร้ายต่ำช้าถึงเพียงนั้น"