เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135 วาจาหนึ่งคำล้ำค่าพันตำลึงทอง
เมื่อวาจานี้หลุดออกมา ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างอดมิได้ที่จะรู้สึกผิดหวัง จุดประสงค์ในการคิดค้นวิชานั่วขึ้นมา แท้จริงแล้วมีไว้เพื่อหลอกลวงและเขมือบกินผู้คนอย่างนั้นหรือ?
หากข่าวนี้กล่าวออกมาจากปากของผู้อื่น พวกเขายังอาจจะไม่ปักใจเชื่อ ทว่าเมื่อเอ่ยออกมาจากปากของนั่วเซียนเมื่อสี่พันปีก่อน ย่อมทำให้พวกเขาไม่อาจไม่เชื่อได้เลย
สตรีลักยิ้มสองข้างเอ่ยถาม "พวกเจ้าตามหามาจนถึงที่ของข้าได้อย่างไร?"
สวี่อิ้งกล่าว "ข้าสัมผัสฟ้าหยั่งรู้ดิน รับรู้ได้ว่าแดนเร้นลับของเจ้ามีกลิ่นอายรั่วไหลออกมาสายหนึ่ง"
กัวเสี่ยวเตี๋ยกล่าว "หลังจากบึงอวิ๋นเมิ่งปรากฏขึ้น เหล่านั่วยอดฝีมือตระกูลกัวของพวกเราจึงเดินทางมาสำรวจดูที่นี่ เพื่อดูว่ามีถ้ำสวรรค์แดนสิริมงคลหรือไม่ แล้วก็เห็นว่าที่นี่มีแสงสีชาดลอยพวยพุ่ง ก่อเกิดเป็นนิมิตประหลาด จึงได้แจ้งให้คนในตระกูลเดินทางมา"
สตรีลักยิ้มสองข้างได้ยินเช่นนั้นสีหน้าพลันเปลี่ยนไป หันกลับไปตรวจดูสถานที่แฝงกายเร้นลับของตนเองอย่างละเอียด กระทืบเท้ากล่าวว่า "สถานที่แฝงกายซ่อนรูปของข้ามีรอยรั่วจริงๆ ด้วย! หรือว่าจะเป็นเพราะแรงกระแทกยามที่บึงอวิ๋นเมิ่งปรากฏขึ้นมา?"
ทันใดนั้น นางสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง ครั้นหันกลับไปมอง ก็เห็นเด็กหนุ่มเด็กสาวและปีศาจงูบนบ่าของเด็กหนุ่มต่างพากันชะโงกหน้า จ้องมองไปที่ท้ายทอยของนาง