เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 บุกสังหารจวนสือ
สวี่อิ้งก้าวเดินไปตามถนนของเสินตู ในใจรำพึงเงียบๆ "ควรไปเยือนจวนหยวนสักคราดีหรือไม่"
เขาอดมิได้ที่จะนึกถึงใบหน้าของหยวนหรูซื่อ หัวใจพลันวาบหวามร้อนรุ่ม ทว่าฉับพลันนั้นใบหน้าของหยวนหรูซื่อกลับแปรเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ของหยวนเว่ยยาง สวี่อิ้งใจหายวาบสะดุ้งตื่น รีบปัดเป่าความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไปในทันใด
ครั้นเดินมาถึงริมแม่น้ำลั่วสุ่ย คนหนุ่มสาวหลายคนเดินสวนทางมา เครื่องแต่งกายหรูหราสูงศักดิ์ยิ่งนัก ในจำนวนนั้นมีเด็กหนุ่มใบหน้าขาวเกลี้ยงเกลาไร้หนวดเคราคนหนึ่งประสานมือก้มคารวะสวี่อิ้งจนตัวค้อมต่ำ ยิ้มพลางกล่าวว่า "ราชันปีศาจสวี่ ข้าน้อยชุยหย่งจื้อแห่งจวนชุย ส่วนนี่คือคุณหนูจูหงเจียนแห่งตระกูลจู และบัณฑิตผู้นี้คือหยวนอวิ๋นคง บรรพบุรุษของเขาคือหยวนเทียนกัง"
สวี่อิ้งพยักหน้ารับทีละคน พลางกล่าวว่า "ยินดีที่ได้พบ"
เมื่อชุยหย่งจื้อแนะนำมาถึงเด็กหนุ่มหยวนอวิ๋นคง สวี่อิ้งก็มีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง กล่าวขึ้นว่า "ท่านเจ็ด นำกล่องกระบี่ออกมา"
หวันชีรีบอ้าปาก นำเอากล่องกระบี่ของหยวนเทียนกังออกมาทันที
กล่องกระบี่หยวนเทียนกังสั่นสะเทือนดังหึ่งๆ ฉับพลันนั้นก็ลอยขึ้น สลักเปิดออกเองกลางเวหา ปราณกระบี่เจ็ดสายพวยพุ่งออกจากกล่อง เริงระบำวนเวียนรอบกายเด็กหนุ่มหยวนอวิ๋นคง ปราณกระบี่เปี่ยมล้นด้วยความเบิกบานยินดีอย่างยิ่ง
ทันใดนั้น ปราณกระบี่ทั้งเจ็ดสายก็หดรั้งกลับอย่างรวดเร็ว จมหายเข้าไปในกล่องกระบี่ แล้วกล่องกระบี่ก็ร่วงลงแทบเท้าของเด็กหนุ่มหยวนอวิ๋นคง