เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 อีกฟากฝั่งแห่งทะเลเพลิง
“หนทางรอด…”
สวี่อิ้งลุกขึ้นยืน น้ำเสียงแม้จะราบเรียบ ทว่ากลับมีกลิ่นอายองอาจห้าวหาญพลุ่งพล่านอยู่ในอก “หนทางรอดมีเพียงทางเดียว นั่นคือตามหาพวกเขาให้พบ แล้วส่งพวกเศษซากผุพังเหล่านี้ไปลงนรกเสีย!”
บรรพชนเฒ่าตระกูลกัวทอดถอนใจ “พูดน่ะมันง่าย แต่ทำจริงจะง่ายดายปานนั้นหรือ?”
แววตาของสวี่อิ้งไหวระริก เอ่ยถาม “ผู้เฒ่ากัว ยามที่ท่านเปิดเก้าถ้ำสวรรค์แห่งเจี้ยงกง ท่านเคยแลเห็นอีกฟากฝั่งหนึ่งหรือไม่?”
บรรพชนเฒ่าตระกูลกัวเอ่ยอย่างฉงน “อีกฟากฝั่งหนึ่งหรือ?”
สวี่อิ้งเล่าสิ่งที่ตนได้พบเห็นยามเปิดถ้ำสวรรค์อวี้ฉือให้ฟังรอบหนึ่ง แล้วกล่าวว่า “ข้าคาดเดาว่าโลกเนื้อหยกที่ถ้ำสวรรค์อวี้ฉือชี้ไปนั้น อาจเป็นโลกอีกฟากฝั่งหนึ่ง ถ้ำสวรรค์อวี้ฉือก็คือสะพานที่เชื่อมต่อไปยังโลกอีกฟากฝั่ง เพราะถ้ำสวรรค์ของพวกเรามิได้ทะลวงจนถึงที่สุด จึงมิอาจก้าวเข้าสู่โลกใบนั้นได้ ทำได้เพียงขโมยพลังงานจากโลกอีกฟากฝั่งมาใช้เท่านั้น”
บรรพชนเฒ่าตระกูลกัวกล่าว “ความหมายของเจ้าก็คือ โลกอีกฟากฝั่งที่สอดคล้องกับถ้ำสวรรค์อวี้ฉือ พลังงานที่กักเก็บไว้ก็คือปราณต้นกำเนิด ส่วนโลกอีกฟากฝั่งที่สอดคล้องกับถ้ำสวรรค์เจี้ยงกง พลังงานที่กักเก็บไว้ก็คือพลังแห่งใจ หกมหาขุมทรัพย์ในกายมนุษย์ แท้จริงแล้วสอดคล้องกับหกฟากฝั่ง ใช่หรือไม่?”
สวี่อิ้งพยักหน้า รู้สึกขวยเขินเล็กน้อย กล่าวว่า “ข้าเพิ่งก้าวเข้าสู่การเป็นนั่วซือ ไม่ล่วงรู้ลวดลายเคล็ดลับภายในนี้เท่าใดนัก และมิรู้ว่าสิ่งที่ตนเองเอ่ยมาถูกหรือผิด”