เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 พลังชีวิตสถิตอยู่หนใด
สวี่อิ้งและกัวเสี่ยวเตี๋ยเดินเตร็ดเตร่อยู่ภายในพระราชวัง เพลานี้ยังคงเป็นเวลากลางคืน ภายในพระราชวังเงียบสงัดมาเนิ่นนานแล้ว หยวนชีร่วมสนุกอย่างบ้าคลั่งไปพร้อมกับกัวเสี่ยวเตี๋ย ทั้งสองราวกับภูตผี วิ่งไปตำหนักนี้เพื่อหลอกหลอนขันทีน้อยสองสามคน แล้ววิ่งไปอีกตำหนักหนึ่งเพื่อหลอกหลอนนางกำนัลสองสามคน
หยวนชีจะเลื้อยพันรอบคอของขันทีหรือนางกำนัล แล้วกระซิบกระซาบข้างหูของพวกเขา ส่วนกัวเสี่ยวเตี๋ยจะวิ่งไปกระตุกดึงผ้าห่ม ทำให้คนที่อยู่ในผ้าห่มตกใจกลัวจนขดตัวกลมดิ๊ก
สวี่อิ้งมิได้ร่วมเล่นซุกซนไปกับพวกเขา หากแต่เดินรื้อค้นไปทั่วทุกหนแห่ง พยายามเสาะหาวิชาตรวจหามังกรระบุพิกัดแห่งมหาขุมทรัพย์อวี้จิงของตระกูลหลี่ ทว่าค้นหาอยู่นานก็ยังคงมิพบ
ระฆังยักษ์ลอยไปลอยมา เห็นระฆังแขวนอยู่ใต้ชายคาตำหนัก จึงพุ่งเข้าไปชนทีหนึ่ง ระฆังใบนั้นส่งเสียงก้องกังวานไพเราะ ทว่ากลับมิอาจส่งผ่านมาถึงเสินตูแห่งที่สองได้
ค่ำคืนนี้ วังหลวงมีผีหลอก
ณ ตำหนักเต๋อหรง กัวเสี่ยวเตี๋ยชะโงกหน้าเข้าไปดูข้างในแวบหนึ่ง ก่อนจะถอยร่นออกมาด้วยใบหน้าแดงซ่าน รีบกางแขนขวางหยวนชีที่กำลังจะเลื้อยเข้าไป พลางเอ่ย “ห้ามเข้าไปนะ องค์จักรพรรดิและพระสนมกำลังนอนหลับอยู่ข้างใน น่าอายจะตายไป”
หยวนชีรู้ว่านี่เป็นเรื่องน่าอับอาย จึงมิได้เข้าไป