เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 เยือนวังหลวงยามราตรีสอดแนมความลับเร้น
สวี่อิ้งนั่งอยู่หน้าประตูจวนสกุลกัวในเสินตูแห่งที่สอง นั่งเหม่อลอยตกอยู่ในภวังค์ เฒ่าหน้าอมทุกข์เมื่อครู่นี้เขามิได้แปลกหน้าเลย ส่วนเฒ่าชราชุดขาวและสตรีชุดแดง เขาก็เคยพานพบมาแล้วคราหนึ่ง
ในมุมมองของเขา คนทั้งสามนี้น่าจะเป็นพวกเดียวกัน มีเป้าหมายเพื่อกรอกน้ำแกงยายเมิ่งให้แก่ตนเอง
ทว่าคนทั้งสามนี้ เหตุใดจึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือเขาในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้เล่า?
ระฆังยักษ์เองก็งุนงงสงสัยเป็นอย่างยิ่ง คาดเดาว่า “หรือว่าคนทั้งสามนี้จะไม่มีเจตนาร้าย แท้จริงแล้วพวกเขาคอยปกป้องเจ้าอยู่?”
หยวนชีส่ายหัว “หากคิดจะปกป้องอาอิ้ง จะมีเหตุผลกลใดที่ต้องกรอกน้ำแกงยายเมิ่งให้อาอิ้งด้วยเล่า?”
ระฆังยักษ์ครุ่นคิด “หรือว่าจุดประสงค์ของการกรอกน้ำแกงยายเมิ่งให้อาอิ้ง ก็เพื่อปกป้องอาอิ้ง?”
พอมันเอ่ยมาถึงตรงนี้ ก็อดรู้สึกว่าฟังดูเหลวไหลมิได้ กล่าวต่อว่า “ไม่มีทางเป็นไปได้ จุดประสงค์ของการกรอกน้ำแกงยายเมิ่ง ก็เพื่อลบล้างความทรงจำของอาอิ้ง ทำให้อาอิ้งมิอาจหวนนึกถึงอดีตได้ตลอดกาล ทว่าเหตุใดพวกเขาจึงต้องปกป้องอาอิ้ง มิยอมให้เหล่านั่วเซียนจับอาอิ้งกินเล่า?”
มันเอาหัวโขกกำแพงดังเป้งๆ “คิดไม่ออกจริงๆ!”
หยวนชีก็เอาหัวโขกกำแพงดังปึ้กๆ เช่นกัน มันเองก็คิดไม่ออก