เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 ข้ามีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง
สวี่อิ้งเดินมาถึงระยะห่างจากเสินตูห้าลี้ ก็เห็นบนถนนมีรถม้าและราชรถนับสิบคันแล่นมาต้อนรับ เบียดเสียดเยียดยัดจนถนนหลวงแน่นขนัด ได้ยินเพียงเสียงคนร้องตะโกนว่า "นั่นคือคุณชายสวี่แห่งหลิงหลิงหรือไม่? ข้าน้อยได้รับคำสั่งจากบรรพชนตระกูลหลิว ให้มารอต้อนรับ!"
"ข้าคือผู้ดูแลจวนชั้นในของตระกูลกัว ได้รับคำสั่งจากท่านผู้เฒ่า ให้มารอต้อนรับคุณชายสวี่แห่งหลิงหลิง!"
"คุณชายสวี่แห่งหลิงหลิง ขึ้นรถตระกูลชุยของข้าเถิด!"
"รถตระกูลเผยของข้า ทั้งเร็วทั้งนุ่มนวล!"
...
ยังมีขันทีคนหนึ่งขับเกวียนนักโทษคันหนึ่งมา พอเห็นคนอื่นล้วนเป็นราชรถล้ำค่ารถม้าหรูหรา สัตว์พาหนะเทพเจ้า มีเพียงตนเองที่ขับเกวียนนักโทษมา จึงไม่กล้าอ้าปากส่งเสียงด้วยความกระดากอาย
สวี่อิ้งมิได้ขึ้นรถของตระกูลใหญ่ใดๆ เดินตรงมุ่งหน้าสู่เสินตู ประสานมือกล่าวว่า "ข้าชอบเดินเท้า!"
ผู้ดูแลของตระกูลใหญ่ต่างๆ ต่างก็พากันกระโดดลงจากรถ เดินเคียงข้างไปกับเขา
ด้านหลังรถม้าเรียงรายดั่งมังกร ขบวนยาวเหยียดยิ่งนัก