เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 เข้าสู่วิถีเต๋า ณ เขาจิ่วอี๋
ภาพฉากนี้สร้างความสั่นสะเทือนใจแก่สวีอิ้ง ยิ่งใหญ่กว่าหงส์เพลิงปรากฏกายเสียอีก หงส์เพลิงปรากฏกาย วิหคนับร้อยคารวะหงส์เพลิง ทว่าจิ่วอี๋ปรากฏสู่สายตา หมื่นขุนเขานับแสนต่างแย่งชิงกราบกรานบรรพชนแห่งขุนเขา ย่อมมิใช่ระดับชั้นเดียวกันอย่างเห็นได้ชัด!
เขาจิ่วอี๋ แท้จริงแล้วมีความลับอันใดซ่อนอยู่กันแน่?
หรือว่าที่นี่จะมีเซียนผู้ไม่แก่เฒ่าอยู่จริงๆ?
"เขาจิ่วอี๋ในยามนี้ จึงจะเป็นเขาจิ่วอี๋ที่แท้จริงใช่หรือไม่? ไฉนภูเขาใหญ่ทั้งเก้ายอดนี้จึงถูกปิดผนึกไว้ กลายสภาพเป็นเทือกเขาเก้ายอดที่ดูธรรมดาสามัญไปได้?"
สวีอิ้งรำพึงเสียงเบา "แล้วไฉนพวกมันจึงได้เผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมาอีกคราเล่า? เป็นเพราะปรโลกรุกราน หรือว่าเป็นเพราะเรื่องอื่นกันแน่?"
เดิมทีเขานึกว่าการรุกรานของปรโลก เป็นเพียงเหตุการณ์บังเอิญที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เป็นยอดฝีมือลึกลับบางคนอัญเชิญเทพโรคระบาดมาเปลี่ยนเส้นทางแม่น้ำไน่เหอ เพื่อฉวยโอกาสช่วยเหลือดรุณีน้อยในโลงศพ จึงนำไปสู่การรุกรานของแม่น้ำไน่เหอ
ทว่าเมื่อดูในยามนี้ เรื่องราวกลับซับซ้อนเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก
การอัญเชิญเทพโรคระบาด การเปลี่ยนเส้นทางแม่น้ำไน่เหอ การช่วยเหลือดรุณีน้อยในโลงศพ การรุกรานของปรโลก การผุดขึ้นของดินแดนใหม่ ห้วงลึกชางอู๋ หงส์เพลิงร่อนสู่เขาจิ่วอี๋ เหตุการณ์อันต่อเนื่องเป็นลูกโซ่เหล่านี้ คล้ายกับมีใครบางคนคอยผลักดันอยู่เบื้องหลังอย่างลับๆ
"อาอิ้ง ข้าเคยมาที่นี่"