เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 เคยเป็นคนรู้จักในกาลก่อน
สวีอิ้งบังเกิดความระแวดระวังขึ้นในใจ เห็นเพียงเบื้องหลังของดรุณีน้อยผู้อวบอิ่มเล็กน้อยคนนั้น พลันมีผืนฟ้าสีครามพวยพุ่งขึ้นจากผืนดิน ฟ้าครามกระจ่างใสดั่งเพิ่งชำระล้าง ทั้งยังมีเมฆลอยล่องอยู่สองสามกลุ่ม
"เจ้าคนลามกที่แอบดูข้าอาบน้ำ!"
นางตวาดเสียงใสคราหนึ่ง ซัดฝ่ามือออกไป ผืนฟ้าสีครามและเมฆขาวพุ่งทะยานแหวกอากาศ โถมเข้าใส่สวีอิ้ง ยังมิทันมาถึงข้างกายสวีอิ้ง ผืนฟ้าสีครามและเมฆขาวก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นเมฆทมิฬกดทับ ลมและอสนีบาตคำรามลั่น ชั่วพริบตารัศมีสี่ห้าจั้งรอบกายสวีอิ้งก็พลันตกอยู่ในพายุฝนฟ้าคะนองอันปั่นป่วน!
"ตีเจ้าให้ตาย!" เสียงตวาดอันดุดันของดรุณีน้อยร่างอวบอิ่ม ดังแว่วมาจากท่ามกลางพายุฝน
ฝ่ามือนี้ของนาง ในชั่วพริบตาที่ผืนฟ้าสีครามและเมฆขาวแปรเปลี่ยนเป็นพายุฝนฟ้าคะนอง อานุภาพก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างยิ่งยวด มีพลังทำลายล้างถึงขั้นทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี เป็นสิ่งที่สวีอิ้งไม่เคยพบเห็นมาก่อน
ความสามารถในการเปลี่ยนแปลงดินฟ้าอากาศ ย่อมสามารถเรียกได้ว่าเป็นอภินิหารแล้ว!
"แม่นางเข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่ได้แอบดู! ข้ายืนอยู่ใต้ต้นไม้มาตลอด ไม่เคยลงจากเขาเลยแม้แต่ก้าวเดียว!" สวีอิ้งรีบแก้ต่างทันควัน
เขาก้าวเท้าสลับถอยหลัง ทว่าเบื้องหลังคือต้นอู๋ถง ไร้หนทางให้ถอยหนี สวีอิ้งจึงใช้สำเนียงทั้งแปดแห่งหยวนอวี้สำแดงกระบวนท่ามังกรอสรพิษร่วมสัญจรทันที เงาร่างล่าถอยขึ้นไปบนต้นไม้ สองฝ่ามือซัดออกหน้าหลัง สวนรับการโจมตีนี้ของดรุณีน้อย!
"หมั่งกู!"