เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 หมื่นขุนเขานอบน้อมจิ่วอี๋
สีหน้าของโจวฉียวิ๋นแปรเปลี่ยนไปมาไม่แน่นอน "ฝ่าบาทไฉนจึงเสด็จมายังหย่งโจวในช่วงเวลานี้? ไฉนจึงต้องยืมมือผีเด็กเพื่อรวบรวมไอหยาง? หรือว่า..."
สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นพิลึกกึกกือ "บาดแผลที่ข้าฝากไว้ให้แก่เขาในวันวาน จนถึงบัดนี้ยังคงรักษาไม่หายดีอีกหรือ?"
เขาทอดถอนใจ แหงนหน้ามองฟ้าเงียบงัน คิดในใจ "จักรพรรดิจื้อเต๋าต้าเซิ่งเคยมีพระคุณต่อข้า ข้าเองก็มิได้คิดจะปลงพระชนม์ชิงบัลลังก์ จักรพรรดิเซิ่งเสิน พระองค์เสด็จมายังหย่งโจวในเวลานี้ ทำให้ข้าลำบากใจยิ่งนัก"
สวีอิ้งกวาดสายตามองไปรอบด้าน เห็นเพียงยามนี้ตนเองอยู่ท่ามกลางขุนเขาตระหง่าน ใต้ฝ่าเท้าคือหน้าผาสูงชัน ยามก้มมองลงไปใต้หน้าผา ก็แลเห็นเพียงผืนน้ำสีมรกตเวิ้งว้าง
นั่นคือทะเลสาบแห่งหนึ่ง เมื่อครู่พวกเขาก็ถูกนายทหารเกราะทองที่เฝ้าอยู่ริมหน้าผา ใช้สายเบ็ดตกปลาตกขึ้นมาจากในทะเลสาบ!
ที่แปลกประหลาดก็คือ เมื่อครู่นี้พวกเขาก็อยู่ในห้วงลึกชางอู๋อย่างชัดเจน หาได้อยู่ในทะเลสาบไม่
"อีกอย่าง ห้วงลึกชางอู๋สมควรจะมีสองฟากฝั่ง ทว่าหน้าผาแห่งนี้นับได้เพียงฝั่งเดียว เช่นนั้นอีกฝั่งหนึ่งของห้วงลึกชางอู๋หายไปที่ใดเล่า?"
สวีอิ้งทอดสายตามองไปยังฝั่งตรงข้าม ฝั่งตรงข้ามคือผืนฟ้ากว้างใหญ่ ไกลออกไปมีขุนเขาเขียวขจีสายน้ำใสกระจ่าง หามีหน้าผาที่สอดรับกับหน้าผาแห่งนี้ไม่
"หรือว่าอีกฟากฝั่งของห้วงลึกชางอู๋ จะมิได้อยู่บนเขาจิ่วอี๋?"