เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 ตำหนักเทพสวรรค์
กระสวยบินปราณกระบี่สองสายบนท้องฟ้าพุ่งทะยานแหวกว่ายไปมาระหว่างขุนเขาและสายน้ำของดินแดนใหม่ ทุกคราที่ปะทะกับแสงตะวัน ก็สาดประกายแสงอันวิจิตรตระการตา ทันใดนั้น กระสวยบินปราณกระบี่สายหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นสู่เวหา วาดเส้นโค้งอันงดงามสายหนึ่งกลางอากาศ แล้วร่อนลงบนหัวขนาดมหึมาของเอวี๋ยนชี
ปราณกระบี่พลันมลายหายไป
หยวนเว่ยหยางยืนอยู่ตรงนั้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้นเกินระงับ
นางหอบหายใจอยู่บ้าง ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นการเหินกระบี่เหินเวหาครั้งแรก สิ้นเปลืองพลังมากเกินไป แม้ว่าตบะของนางจะไม่ธรรมดา ก็ยังเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง
หยวนเว่ยหยางโดดเด่นในด้านจิตสำนึก ทว่าพลังปราณดั้งเดิมไม่ลึกล้ำเท่าสวีอิ้ง นางสามารถใช้จิตสำนึกโคจรกระบี่ สำแดงกระบวนท่ากระบี่ที่สลับซับซ้อนหลากหลายยิ่งกว่า ทว่าหากพลังปราณดั้งเดิมไม่หนุนเนื่อง ย่อมมิอาจยืนระยะได้เนิ่นนาน
สวีอิ้งโดดเด่นในด้านพลังปราณดั้งเดิม จิตสำนึกด้อยกว่าหยวนเว่ยหยาง กำลังคิดจะหยุดลงเช่นกัน ทันใดนั้น กล่องกระบี่ที่เขาสะพายไว้บนหลังกลับขยับไหวเองโดยไร้คนแตะต้อง ภายในกล่องกระบี่มีเสียงปราณกระบี่ส่งเสียงกังวานต่ำอย่างเริงร่า คล้ายกำลังกระโดดโลดเต้น ปรารถนาจะพุ่งทะยานออกจากกล่องกระบี่อย่างยิ่ง
ในใจของสวีอิ้งไหวระริก นึกถึงภาพเหตุการณ์ที่ตนร่วมหยั่งรู้เจตจำนงกระบี่แห่งศาลเจ้าน้ำตกไปพร้อมกับปราณกระบี่ในกล่องกระบี่ขึ้นมาได้ จึงรีบโคจรจิตสำนึกเข้าสัมผัสกับปราณกระบี่ในกล่องทันที